Pokój na poddaszu

[Mistrz Gry]

Pokój na poddaszu

Pokój znajduje się na poddaszu restauracji, do którego prowadzą strome schodu na zapleczu. Pomieszczenie jest na tyle duże aby zmieścić stojące pod oknem niewielkie łóżko, na które narzucona jest pościel i kolorowy koc w odcieniach czerwieni. Z sufitu zwisa kilka lampionów, a na lewo od wejścia stoi niewielkie, stare biurko, na którym panuje zadziwiający porządek w porównaniu do reszty pokoju. Mała szafa mieści wszystkie ubrania, które posiada Keith, a na półce widzącej w nogach łóżka można znaleźć książki o tematyce roślinnej i magii uzdrawiania. Podłoga całego pokoju wyłożona jest dywanami w chińskie wzory i to na niej magazynowane są inne rzeczy, które nie mieszczą na półkach i na biurku. Drzwi po prawej prowadzą do malej łazienki.

[Keith Croft]

Chyba mało kto znał dwie twarze kapitana, a ten miał ich przecież wiele. Croft miał to szczęście znać chociaż te dwie. Z jednej strony lekkoducha, człowieka, który wiedział jak się bawić i robił to na całego, a z drugiej poważnego człowieka interesów, który wiedział co robi. Co prawda częściej miał do czynienia z tą pierwszą wersją, ale kiedy raz był świadkiem załatwiania spraw przez Kenneth’a, zrobiło to na nim duże wrażenie. Nie podejrzewał, że kumpel może tak łatwo zmieniać maski. Croft wiedział, że maski są nieodłącznym towarzyszem każdego człowieka, każdy je miał, nawet jeśli nie zdawał sobie z tego sprawy. On sam je miał, chociaż starał się je ukrywać. Na ogół raczej rzadko ich używał, bo nie lubił być postrzegany jako ktoś kim nie był. W szkole popełnił ten błąd i starał się przypodobać na siłę, ale wyszedł na tym nie najlepiej. Dlatego obiecał sobie, że będzie po prostu sobą, a jeśli komuś to nie odpowiadało, to z chęcią pokaże mu drzwi.
- Jasne. Mam nadzieję, że jednak rejs cię nie przytrzyma. - pokręcił głową z lekkim uśmiechem, po czym zaciągnął się papierosem - Jeszcze raz dzięki za wszystko. - dodał zanim ten wyszedł z pokoju.
Kiedy został sam, przez chwilę siedział w ciszy, z dopalającym się powoli papierosem między palcami. Przez te wszystkie rewelacje zapomniał całkowicie o swoim bólu głowy i może dzięki temu właśnie przestała go boleć. Dopalił do końca fajkę, niedopałek gasząc w popielniczce stojącej na biurku, po czym podniósł się z łóżka. Zebrał z łóżka dokumenty i schował na powrót do teczki, aby na razie zostawić je na biurku. Ubrał buty i zszedł na dół. Do jego zmiany było jeszcze trochę czasu, ale nagle poczuł głód. Ta rozmowa z Kennethem zdecydowanie go otrzeźwiła, więc po przywitaniu się z kucharzem chwycił kawałek chleba, szybki i sera oraz jabłko. Poprosił kelnerkę o zrobienie mu kawy i kiedy już miał wszystko wrócił do siebie.
Miał jeszcze trochę czasu i miał zamiar poświęcić go na dokładne przejrzenie dokumentów. Wiedział, że zawierają dużo informacji, może dla innych większość z nich była bezwartościowa i bez znaczenia, ale dla niego to była skarbnica wiedzy, którą miał zamiar wykorzystać.

zt