Rezydencja przy Highgate Hill

[Mistrz Gry]

Rezydencja przy Highgate Hill

Na zboczu Highgate Hill wznosi się stara rezydencja, niegdyś dom ekscentrycznego baroneta, znanego ze imponującego bogactwa i dziwacznych zwyczajów — wśród nich wyjątkowo brutalne polowania i obsceniczne widowiska teatralne. Budynek otoczony jest wysokim płotem porośniętym gęstym bluszczem, który skutecznie odgradza go od świata zewnętrznego. W oknach wiecznie wiszą grube zasłony, przez które nie przedostaje się żadne światło, co nadaje miejscu mroczną, niemal ponurą aurę. Murowana fasada, częściowo ukryta przez zieleń, zdaje się skrywać wiele sekretów. Wnętrza, choć kiedyś pełne przepychu, dziś zupełnie niedostępne dla świata.. Mieszkańcy okolicy opowiadają o baronecie z mieszaniną fascynacji i niepokoju, a rezydencja pozostaje symbolem tajemnicy i odosobnienia. Choć od śmierci baroneta minęło już ponad sto lat, nie wiadomo, kto obecnie sprawuje władzę nad posiadłością ani co się tam dokładnie znajduje. Niektórzy przedstawiciele czarodziejskiego świata jednak wiedzą, że ten człowiek był jednym z nich.

[Mistrz Gry]

18.05.1962
Rezydencja przy Highgate Hill wydawała się opuszczona od stu lat. Nikt nie wiedział kto obecnie sprawował nad nią pieczę, ani do kogo należała, krążyły o niej jednak pewne plotki - ponoć odbywały się tu tajemnicze przyjęcia z zamkniętą listą gości. Bardzo specjalnych gości. Ród Shafiq słynął głównie z pracy nad transportem magicznym i kontrolą szlaków, lecz handel był ważną częścią ich rodowego imperium - niekiedy odbywał się on w szczególnych okolicznościach.
Osiemnastego maja w opuszczonej rezydencji miało odbyć się przyjęcie zwieńczone wyjątkową aukcją. Igora Karkaroff interesowały nie tylko artefakty, które mogły się na niej pojawić, lecz w szczególności jegomość z jakim mógł tam porozmawiać - pan Shafiq posiadał wiedzę i kontrolę nad szlakami handlowymi, które w kontekście rozwijanego przez Karkaroffa ze swym krewnym biznesu, wydawały mu się szczególnie istotne. Kiedy zaś, jeśli nie przy kieliszku koniaku i muzyce, gdy alkohol i swawola uderzają do głowy, lepiej rozmawia się o interesach? Igora nie było jednak na liście gości, dowiedział się o przyjęciu pokątnie i musiał znaleźć sposób, aby dostać się do środka.
Panna Nylah Black zaś została poproszona o pojawienie się w Highgate w ostatniej chwili; uświetnić przyjęcie miała operowa, doświadczona primadonna, lecz osłabiona chorobą poprosiła młodszą artystkę o pomoc, obiecując jej jednocześnie, że to dla niej ogromna szansa, aby zaprezentować się przed wyjątkowymi gośćmi - a ponadto znajdzie na aukcji coś, co zainteresuje ją szczególnie.

Igor i Nylah spotkali się na ogrodowej ścieżce wiodącej do rezydencji, która wydawała się opuszczona i cicha, lecz działo się tak za sprawą czarów. Powietrze wokół nich przesycone było Floraconiunctą, który wdarł się do ich płuc i krwioobiegu, wprawiając ich w dobry nastrój i czyniąc skorymi do flirtu, zabawy i podejmowania ryzyka. Natychmiast zwrócili na siebie wzajemnie uwagę i nie mogli od siebie oderwać wzroku, postrzegając się jako bardzo atrakcyjnych i kuszących. Magia kwiatu uderzyła im do głów, budząc nagłe, niebezpieczne wręcz przyciąganie. Gdy wspólnie dotarli do wejścia, drogę zagrodził im potężny, barczysty czarodziej przywodzący na myśl niedźwiedzia, pełniący dziś rolę wykidajła. Z bełkotem, być może również odurzony pyłkiem, spytał, czy Igor i Nylah to małżeństwo, gdyż dzisiejszy wieczór zarezerwowany jest dla par, nie chcąc słuchać tłumaczeń panny Black o zastępstwie za inną śpiewaczkę - najwyraźniej zapomniano go o tym poinformować.

Wszedłszy do środka, pod przykrywką małżeństwa, Igor i Nylah znaleźli się w środku tajemniczego przyjęcia, które nie przypominało jednak tych znanych im z angielskich salonów. Przywodziło zaś na myśl Baśnie Tysiąca i Jednej Nocy. Stare wnętrza rezydencji przystrojono bliskowschodnimi tkaninami i perskimi dywanami, a powietrze pachniało wodą różaną, dymem z nargili i szafranem. Pan Shafiq znany był z ostrożności i skłonności do sprawdzania swoich gości; nie chciał dopuścić do tego, aby ktoś niepowołany dostał się na tajemnicze aukcje, dostępne wyłącznie dla wyjątkowych czarodziejów. Nie miał jednak zwyczaju zadawać pytań tak po prostu, nie używał też legilimencji, był w tym bardziej wyrafinowany. Zabawy wkrótce miały się rozpocząć, więc mieliście nieco czasu, aby ustalić szczegóły waszego związku i opowiedzieć o sobie wzajemnie.

Zadanie jest precyzyjne: Igor i Nylah musieli przekonać organizatora aukcji o szczerości swych intencji wobec siebie i autentyczności podanych tożsamości. Mogą podjąć grę pozorów, aby zyskać jego zaufanie i tym samym zdobyć to czego pragnęli - Nylah mogła przyjrzeć się zaklętym artefaktom, Igor zaś zyskałby sposobność do rozmowy z arystokratą, który odpowiadał za zabezpieczenie szlaków handlowych.

Wykonujecie kolejno 3 zadania i w czasie każdego z nich rzucacie kością k3. Na koniec sumujecie wynik rzutów i interpretujecie podsumowanie swoich akcji.

Spoiler

1. Toast
Gospodarz prosi Igora i Nylah o wygłoszenie toastu na cześć drugiej połówki; musieli więc prawić sobie nawzajem wyszukane komplementy, które będą układać się w spójną całość. Rzucacie dodatkowo kością k3 na reakcję publiczności, gdzie wyniki interpretujecie następująco 1 - większość gości uznaje ich słowa za raczej nieszczere; 2 - entuzjastyczne brawa i uśmiech pana Shafiqa; 3 - gospodarz nie wydaje się szczególnie przekonany, lecz toasty Igora i Nyah nie spotkały się również z negatywną reakcją.

2. Słodka metafora
Igor i Nylah zostali poproszeni o wspólne wybranie i pokrojenie granatu tak, aby nie uronić ani jednej kropli soku na nieskazitelnie białą tkaninę. Według perskiej tradycji czyste dłonie oznaczały czyste intencje w małżeństwie. Rzucacie dodatkowo kością k3 na reakcję publiczności, gdzie wyniki interpretujecie następująco 1- wybrany przez czarodziejów owoc okazuje się zepsuty i wypływa na stół; 2 - Igorowi i Nylah udaje się wybrać właściwy owoc i pokroić go bez uronienia żadnej kropli; 3 - owoc jest soczysty i słodki, sok delikatnie spływa po dłoniach pary, które przypadkowo dotykają się, a dotyk ten wywołuje silne dreszcze podniecenia.

3. Taniec duszy
Muzycy uderzają w struny taru, a pan Shafiq wskazuje wszystkim gościom parkiet. Nylah i Igor muszą wykonać taniec, który w perskiej tradycji jest rozmową pozbawioną słów. Wzajemna bliskość pod wpływem pyłku staje się niemal obezwładniająca. Nylah musi jednak poprowadzić taniec płynnymi ruchami dłoni, naśladując kobiety z rodu Shafiq, podczas gdy Igor musi dotrzymać jej kroku, a jednocześnie nie naruszyć zasad dobrego wychowania. Rzucacie dodatkowo kością k3 na reakcję publiczności, gdzie wyniki interpretujecie następująco 1- ruchy czarodziejów nie są dość zschynchronizowane, widać, że nie tańczyli ze sobą wcześniej zbyt często; 2 - Igorowi i Nylah udaje się oddać perski ideał miłości, kiedy półwila kusiła swego męża spojrzeniem, on zaś odpowiadał na każdy jej gest z rycerskim oddaniem, pyłek sprawil, ze każdy wasz ruch był naturalny i zgrany; 3 - magia kwiatu całkowicie przejęła nad Igorem i Nylah kontrolę. Taniec, który miał być subtelny, stał się prowokacyjny, a ich ciała znalazły się zbyt blisko siebie.


Wynik 1-3: Małżeństwo Igora i Nylah wydaje się gościom "aranżowane i chłodne". Nikt nie wyprasza ich z przyjęcia, lecz nie zyskaliście zaproszenia na jego drugą część, w czasie której odbywała się aukcja.

Wynik 4-7: Igor i Nylah uznano za najbardziej namiętną i zgraną parę wieczoru. Pan Shafiq zaprasza ich na prywatną licytację.

Wynik 8-9: Pyłek Pyłek Floraconiuncta zadziałał zbyt silnie. Igor i Nylah zapomnieli o celu swojego przybycia na przyjęcie, zatracając się w roli kochanków.

Mistrz Gry nie kontynuuje z Wami rozgrywki. Miłej zabawy!Violet Macnair