Kuferek

[Daniel Dodge]

Daniel Dodge

Stan i punkty zdrowia

marzec-kwiecień 1962 | stan zdrowia: pełnia zdrowia

Maksymalne HP: 287

Kara do rzutów

Zakres HP

Procent

Brak

287 - 217

> 75%

−10

216 - 145

75% - 51%

−30

144 - 73

50% - 26%

−60

73 - 0

25% - 0

---

Osobiste

link 1

link 2

[Daniel Dodge]

Przeszłość i przyszłość

Manon Baudelaire| Camden Town | 11 października 59'

Tam, gdzie sprzedają chińskie badziewie, tam, gdzie ledwo da się oddychać, bo chłopcy posmarowali pachy Old Spice’em (ja też), tam, gdzie huczy perkusja, a grajek zgubił stopę, siedzę i czekam. Na oklaski. Na grom z jasnego nieba. Na pół Francuzkę, która w swojej torebeczce chowa skarby, ponoć ręcznie robione, wytrawne i ze składników najwyższej jakości. Double-trouble, ciągnie mnie coś do trucicielek, uśmiecham się lejąco sam do siebie, gdy wspomnienie pierwszej żony i wieczornych kolek odtwarza się w pamięci w zamglonej jakości zniszczonej kasety VHS.

zakończony

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Yavor Karkaroff | Barowy Londyn |12 grudnia 60'

– A co powiesz na trzecie? – raźno wstaję z krzesła, za ramię chwytając Ruska, hop-hop, baczność, to nie są ćwiczenia, powtarzam, to nie są ćwiczenia. – Najpierw ci wpierdolę, a potem wyrucham ci matkę.

zakończone

| ✔

Ambrose Day | Mieszkanie Tytusa | 11 marca 62'

Kutas. Sprzedajna ciota. Cwel. Lachociąg. Beta. Parówa. Ja go na mecz zapraszam, a ta menda tak mi się odwdzięcza, że mojej dupce mandat wypisuje - co to, to nie. Sandy może i koncertowo dała dupy, to znaczy, oczywiście w przenośni, bo Sandy jest grzeczną dziewczynką i takich rzeczy nie robi, ALE. Wzięła pokpiła sprawę, podpisała druczek, przyjęła naganę wraz z wezwaniem do zapłaty i zapaskudzeniem swojej czyściutkiej kartoteki.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

[Daniel Dodge]

Marzec & Kwiecień

Maelle Seymour| Czarodziejska Giełda Londyńska | 3 marca 62'

Pieniążki, pieniążki, pieniążki. Kocham je mieć, liczyć, uwielbiam gdy dzwonią w kieszeniach i wypychają portfel. Złote galeony układam w chybotliwe wieże, im wyższe tym lepiej - ich koniec zazwyczaj jest marny, padają jakby brały udział w katastrofie samolotowej, krążki toczą się pod kanapę i niestety - muszę je zbierać na kolanach, a czasami pomagać sobie trzonkiem od miotły, by do nich dosięgnąć.

zakończony

| ✔

Ambrose & Titus | Muzeum Quidditcha | 7 marca 62'

Dziś wszyscy jesteśmy w cywilu, chłopcy schowali swoje odznaki, no przecież nie pokazałbym się z psami na mieście inaczej niż na smyczy. W obecnej konfiguracji ja siedzę u nich w kieszeni, a oni siedzą u mnie, brakuje tu big bossa, który pociąga za sznurki. Gdyby Sandy była troszeczkę mądrzejsza to jej przypadłaby rola sterowania naszym układem zza kulis, ale wylosowała jej się przewaga urody nad gęstością pofałdowania mózgu. Nie, żebym narzekał, nigdy w życiu.

zakończony

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Axel Devereaux | Teatr Abbey | 12 marca 62'

Theater kid, chory na głowę, pewnie wydziedziczony przez rodziców. Dociera jednak do mnie, że gówniarza znam z Nokturnu. Snuje się tam, odbija od witryny do witryny i kręci się długo po dobranocce. Wszystko jasne. Śledzi mnie.

zakończony

| ✔

Leonie Figg | Hotel Langham | 15 marca 62'

Wsuwam między jej paluszki wizytówkę. Na kartoniku - moje imię i nazwisko. Ja, w wyjątkowo korzystnym świetle. Moje zamiary - czyste. Dzielę się tortem, wystarczy i dla mnie, i dla ptaszynki, co ma smaka na okruszki. Dokładkę deseru? Ależ oczywiście, ale najpierw popuszczę pasa.

zakończony

| ✔

Morty Dunham | Notting Hill Social Room | 19 marca 62'

Wyciągam z kieszeni sakiewkę i rzucam mu ją przez stolik. Wyciągnie po nią ręce, to ludzki odruch, choćby i po to, żeby uchronić się przed limem na twarzy. – Powiedzmy, że to zaległy prezent za wszystkie dotychczasowe urodziny – dla mnie - finansowa kara, ale też rekompensata dla sumienia. – I nawet nie próbuj protestować – dodaję, mam swoje powody, a on nie chce ich znać, gdyż w dokładniejszym raporcie nie raz i nie dwa przewinęłoby się imię jego ojca. Konwersacja robi się ciężka jak brzuch po typowo angielskim śniadaniu, ale znowu zbaczamy z torów i ratuje nas oczywiście mój anioł stróż.

zakończony

| ✔

Sandy Wilkes | Chata Daniela | 20 marca 62'

– Śniło ci się coś niedobrego? – pocieszam ją już na całego, głaszczę i lulam jak nowoczesną lalkę Baby Born. Wraca Danny, kryzys zażegnany. Co będę z tego mieć?

zakończony

| ✔

Ned Rineheart | Dom Rineheartów | 22 marca 62'

—Domyślam się, że pan nie prowadzi…? — trafiony-zatopiony, czarodziej od siedmiu boleści. Błogosławione niech będą mugolskie wynalazki - wtedy i tylko wtedy, kiedy czynią defekację mniej uciążliwą dla otoczenia. Wersal, Hogwart, jeden pies. Stare czasy, kto by to pamiętał.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Apollonie Crouch | Stare kino Scala | 26 marca 62'

Gwiazdeczki takie jak ona rzucają i wracają. Poważnieją, wychodzą za mąż, zachodzą w ciążę, mają wielkie brzuchy, obrzęki na stopach, nie widzą własnych pępków, a później wypychają z siebie kolejne pociechy, gdzieś między odejściem wód płodowych a przecięciem pępowiny marząc o valium i podobnych smakołykach oraz wyprawieniu hucznej imprezy z okazji 17 urodzin, na której zmuszą gości do oglądania półgodzinngo pokazu slajdów ze zdjęciami pasożyta, w tej chwili ułożonego pechowo w położeniu miednicowym. Moje ulubione klientki. Kiedyś.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Jesse & Sandy| Chata Daniela | 1 kwietnia 62'

– Aaah. To ty – oschle stwierdzam oczywistość, jedną ręką przygarniając do siebie Sandy i próbując wyliczyć, kiedy była ostatnia pełnia. Niedawno - niunia uparła się na “ładowanie kamieni”, więc pomagałem targać jej ten cały gruz na balkon - wtedy psioczyłem, teraz czuję ulgę z osadzenia się w czasie i przestrzeni bez dodatkowych pytań. Po tym jak Jessa wcięło na, ile, z dwa lata? - powątpiewam w jego udomowienie.

zakończony

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Sandy Wilkes | Chata Daniela | 1 kwietnia 62'

Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam. Zastygam na sekundę, na sekundę za długo, więc Sandy zamiast wpaść w moje ramiona, niezdarnie obija się o klatkę piersiową w nieprzystępnej postawie. Piętrowy tort chwieje się na kryształowej paterze, a mi przypomina się, że mieszka tu ktoś, kto pamięta o dniu, o którym ja wolę udawać, że nigdy się nie wydarzył.

zakończony

| ✔

Fintan & Sandy | Chata Daniela | 1 kwietnia 62'

– Co ty tu mi w ogóle… – spoglądam to na chłystka, to na małe, sprytne urządzonko w jego dłoniach, jednocześnie kompletnie ignorując fakt, że nie zdążyłem przewiązać szlafroka, więc stoję przed nim w tak zwanej pełnej gotowości. – Chciałeś nas okraść?! – artykułuję oburzony. I to w moje urodziny! Też ma czelność. No co za smród.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Leopold Flint | Puszcza Killarney | 6 kwietnia 62'

Gdyby mój nos był delikatny, może miałbym o to pretensje do finansowych potentatów stawiających fabrykę na fabryce, lecz nie jest i naprawdę wszystko mi jedno czy spaliny potrują dzikie zwierzęta. Jeśli nie - zabije je coś innego. Może inne zwierzę, szybsze, silniejsze, sprytniejsze. A może człowiek i to już nie, żeby zaspokoić głód, a dla zabawy. Jak umiera się lepiej, jako przypadkowa, czy starannie przemyślana ofiara?

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Willow Weasley | Fournier Street | 8 kwietnia 62'

Pisk opon wyłącza te słodkie myśli jednym brutalnym pstryczkiem. Nie ma szerokiej, asfaltowej drogi, nie ma obowiązkowego samochodowego gadżetu-zabawki, nie ma Sandy robiącej mi gałę, gdy stoimy na światłach na dużym skrzyżowaniu. Jest za to poturbowana ruda niunia, która no… wygląda jednak gorzej niż to oceniam na pierwszy rzut oka.

zakończony

| ✔

Nylah Black | Sklep Gabinet Dźwięków | 12 kwietnia 62'

Opalizujący kamień w złotej oprawie pasowałby Sandy, podkreśliłby jej cerę; no niestety. Na moment zapominam o zasadzie znalezione nie kradzione i zamiast hop-siup, skryć błyskotkę za pazuchą, wołam za nieznajomą. – Pani poczeka chwilę – no i gdzie się tak śpieszy? Baby z takim kapitałem (posagiem? spadkiem?) raczej nie martwią się sztywnym grafikiem. – Upuściła pani…

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Lydia Travers | Teatr Arkadia | 16 kwietnia 62'

Drzwi do teatru są jeszcze zamknięte, pukam, nikt nie otwiera (następny spektakl o 18, halo nieroby, za co niby kasujecie te kilka sykli?), ale mnie się przecież tak nie traktuje. Całowanie klamki? Pierwsze słyszę, ale znam za to takie powiedzonko, że jak nie drzwiami, to oknem, więc z gracją kieruję się na zaplecze, papierosek w moich ustach porusza się w górę i w dół w rytmie kroków, jakbym występował w musicalu, a nóżka parasola wybija marszowy rytm. Komedia.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Sandy Wilkes | Londyńskie Zoo | 21 kwietnia 62'

Tak, tak, przez kolejny tydzień będę napawać się tym, jaki jestem sprytny i wspaniałomyślny, przez kolejne siedem dni będę jej wypominać ten wypad, kiedy tylko spróbuje mi odmówić: wszystkie argumenty moje, mam ją całą, calutką w garści (taka jest przecież malutka). Oczywiście, że nie zwracam uwagi, że ostatnio często nosiła zwierzęce motywy: szalik w leopardzie cętki, spódniczkę w krowie łaty, golfik w zeberkę. Akurat wpadło nam do skrzynki mnóstwo reklam - ulotka z zoo to też pewnie przypadek i żadna sugestia, która wpływa na moje plany i decyzje.

zakończony

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Gabriel Holloway| Dystyl Phaelanges | 23 kwietnia 62'

Sandy uszykowała nam kominiarki na drogę i oczywiście wzięliśmy je, żeby nie było jej przykro. Nie powiem jej przecież, że nie musimy ich używać. Zaczynam grzebać przy zamku: zaczynam od kilku standardowych zaklęć - błąd nowicjusza, od razu szarpać za klamkę. Jak nic skończyłbym z wypalonym piętnem, w końcu to Nokturn. Gdy kończę z czarami, biorę się za manualne forsowanie zamka, bo moim skromnym zdaniem nic nie zastąpi tak zwanego rękodzieła. W środku mechanizmu coś klika, zapadka się zapada - wchodzimy w to?

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Rafael Crouch | Pub Pusta Baryłka | 25 kwietnia 62'

Gdybym nie musiał pracować, słodkie byłoby to życie, ale ktoś mi je zabrał. Powiem więcej: okradziono mnie. Bo przecież Bóg nie wymyśliłby nam, swoim dzieciom tego - piekiełka, w którym ustawia mnie urodzony w czepku maślak.

zakończony

| ✔

Odille Ollivander| Ogród botaniczny w Beaulieu | 29 kwietnia 62'

– Słuchaj, słonko – odpieram od siebie wykład Odille, z powrotem w dawnym szyku, jakby ktoś podsunął mi pod nos sole trzeźwiące. – Chciałem tylko fikuśnej ozdoby dla mojej kobiety. Nie pisałem się na tworzenie portretu psychologicznego. O takich rzeczach nie gadam z obcymi. To prywatne sprawy

zakończony

| ✔

Alessio & Sandy | Hogwart | 30 kwietnia 62'

Efekt upudrowanego noska minął: całe szczęście, wraca mi elokwencja zarówno ilościowa, jak i jakościowa. Tą zaś popisuję się niczym trefniś, bo tak się składa, że Alessandro uchyla się przed walką do pierwszej krwi. Wtedy, na podeście, jak i teraz, ale dobrze, dobrze, tak to działa. Ja wyzywam na pojedynek, on wybiera broń. Wybrał dyplomację, przez co Sandy obdarowuje mnie spojrzeniem zbitego psiaka, a jej ustka świadczą o tym, że lada moment możemy spodziewać się potoku łez.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Sandy Wilkes | Hogwart | 30 kwietnia 62'

Ona dalej szczebiocze, ale ja już nie słucham; pojedyncze słowa sięgają mnie jak groch ścianę. Ja - białe udo, ona quidditch, ja - włosy łonowe, ona - coś tam coś tam, ja - czerwone wargi, ona - Hogsmeade. Wierci się na mnie i kokosi, ociera w tę i we wtę, niby protestuje, ale czemu mam jej wierzyć, skoro na moich palcach zatrzymuje się ciągnąca wilgoć, która pachnie homogenizowanym serkiem waniliowym, których zapas zawsze trzymamy w lodówce.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

[Daniel Dodge]

OKRES FABULARNY (np. MAJ - CZERWIEC 1962)

Sandy Wilkes | Ministerstwo Magii | 2 maja

– Będą cię pytać, czy jesteś gotowa podjąć zatrudnienie, jaka jest twoja sytuacja mieszkaniowa, twój stan cywilny. Wiesz, co masz mówić, moja aktoreczko? – upewniam się, zanim jednym haustem opróżniam swój kubek z udawanym americano. Manna z nieba, trzy miesiące pensji za, ile, raptem trzy godziny z życia. Boom, baby.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Manon, Morty, Sandy | Chata Daniela | 5 maja

Ile, z siedem milionów ludzi w samym Londynie (więcej), a on przychodzi z babą, która widziała mojego małego. O tym marzyłem - myślę, dostrzegając też, że na stole spoczywają winietki - kiedy do cholery je zrobiła i po co? No, proszę zgadywać, w jakiej konfiguracji siedzimy. Podpowiedzi są dwie. Pary naprzeciwko siebie. Nie będzie bardziej niezręcznie?

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Maelle Seymour | La Perle Noire | 7 maja

Uparcie ignoruję łaskoczące uczucie, które nieudolnie pokrywa zmęczenie i niewyspanie; bałagan wpierdolić do szafy i spokój. Coś tam się we mnie rusza, jakbym to ja miał urodzić tego padalca, pasożyta, który w przerażający sposób staje mi się bliski. Coś mi mówi, że nawet gdybym miał go już w worku, gotowego do zanurkowania w Tamizie, nie mógłbym. Nie mógłbym tego zrobić.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Caleb Diggory | Sowia Poczta | 8 maja

– No i gdzie z łapami, co? – odpowiadam opryskliwie, otrząsając się jak kundel po kąpieli w kałuży. – Właśnie, że tu stałem. Cały czas. Wyszedłem tylko na chwilę, żeby zobaczyć te kolekcjonerskie znaczki z Lolkiem – pokazuję palcem na wystawkę niedaleko, opiewającą przyjście na świat małego jednorożca w Magicznym Ogrodzie Zoologicznym. – Pani może potwierdzić – dodaję bezczelnie, spoglądając na czarnulkę, która wygląda, jakby jedyne, na co miała ochotę, to golnąć sobie szota ognistej. – Trochę szacunku do starszych, synku.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Sandy i Titus | Restauracja Andromeda | 12 maja

Sage - cycata brunetka ma na imię Sage - zgadza się na randkę, więc wywiązuje się z obowiązków organizatora, prosząc o dyskretny stolik dla czwórki. Dokonując bookingu dodaję, tak na marginesie, że świętujemy urodziny, bo obiło mi się o uszy, że solenizantów nagradzają tam darmowym deserem. Podobno dzwonię w ostatniej chwili, podobno mam szczęście, podobno mieli komplet, ale ktoś akurat wypadł - wy-śmie-ni-cie. Dawno nigdzie nie byliśmy, a w takim miejscu, gdzie szef sali prowadzi do stolika, kelnerzy znają co najmniej dwa języki obce i opowiadają o każdej pozycji z menu bez pytania - to chyba nigdy.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Evander Crouch | Lancashire | 14 maja

Zdeptane wrzosy, mój ból, kwalifikuję się już do odwiedzenia uzdrowiciela - ewentualnie pomoże dyptam, jeśli Sandy trzyma go w naszej domowej apteczce. Chyba widziałem butelkę, gdy opatrywała Fintana, to jednak żaden gwarant, a ja na szczęście, wciąż chodzę. Jakoś. Z trudem. Ledwo. Jak zaciskam zęby, jest dobrze. Jest dobrze. JEST KURWA DOBRZE, tak przekonuję sam siebie, gramoląc się wyżej na zarośnięte wzgórze, skąd zaczynam już słyszeć kapiącą wodę - póki co jej nie widzę, zasłoniętą drzewami i zrujnowanym kawałkiem obronnego muru, który pamięta pewnie czasy Rzymian albo i nie - za to jak dobrze brzmi to w narracji. W końcu: widzę studnię. Przy niej: człowieka.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Jesse Leffingwell | Chata Daniela | 17 maja

– Muszę wypełnić takie coś – podsuwam Jessemu pod nos druczek Formularza Uzupełniającego Deklarację Pochodzenia Aktywów. – Wiem, że guzik cię łączy z prawem handlowym, ale coś tam pewnie liznąłeś na tym swoim kursie – mówię, zerkając to na niego, to na dokument. – Chcą mnie przyskrzynić, ale ja nie dam się tak łatwo. Skończyło się babci sranie – łatwiej byłoby to załatwić jeden na jeden z Bernardem Cringe’em. Niestety: przemoc podobno nie jest rozwiązaniem, więc powołuję ze spoczynku wszystkie dostępne jednostki.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Bernard Cringe (MG) | Ministerstwo Magii | 18 maja

– Dzień dobry – odzywam się, wkraczając do gabinetu, wywołany jak uczniak do tablicy lecz systemem paskudnie bezosobowym który na pewno oprócz kapitalistów ucieszyłby również Kafkę. Czy mi to w smak? Płaszczenie się przed urzędniczyną? Otóż nie, ale w życiu robiłem wiele rzeczy, które były mi nie w smak, począwszy od jedzenia rzepy, przez lizanie cipki drugiej żony, skończywszy na głosowaniu w wyborach powszechnych, w których nie miałem swojego kandydata.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Caleb Diggory | Centrum Londynu | 18 maja

Działamy, nie śpimy: jestem jak na autopilocie i oby nikomu nie przyszło do głowy, żeby spisać sobie moje blachy. Targam chłopaka, który ledwo co powłócze nogami i ładuję go na tylne siedzenie Marlenki. Kilka-klak, zamykam drzwi, w razie gdyby próbował czegoś durnego i sam siadam za kierownicę, trzaśnięcie drzwi i sru, już nas nie ma, pryskamy z piskiem opon, a moja stopa coraz mocniej przyciska pedał gazu - rozsądnie, po tym, jak omal nie rozjechałem jakiegoś szczyla.

zakończone

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Sandy Wilkes | Chata Daniela | 18 maja

Bez słowa wchodzę do domu, mijam ją, jakby nic, a mój wzrok namierza walizkę w przedpokoju.
– Co to jest? – pytam, bo należy do mnie. Kopię w zamek, a oparty o ścianę kuferek opada jedną częścią o podłogę z głuchym tąpnięciem i ujawnia swoją zawartość. – Spakowałaś mnie do ciupy? Naprawdę? – trudno wyczuć, czy mój ton zapowiada rozczulenie czy nadchodzącą awanturę - ponoć kobiety uwielbiają niespodzianki.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Sawyer Whitfield | Globus Mundi | 21

A najpierw: Francja, Włochy, Grecja i Hiszpania, trudno się zdecydować. Kobieta w blond koku ze srebrną plakietką na piersi Martine Wojciechowsky, pewnie potomkini polskich imigrantów namawia mnie na wycieczkę do Egiptu, lecz na to kręcę nosem. Za gorąco, mówię, a ona zostawia mnie samego, mówiąc, że z przyjemnością odpowie na wszystkie moje pytania. Ja tylko się rozglądam - no, do czasu, gdy dzwonek u drzwi dźwięczy, wygrywając brytyjski hymn narodowy. Londyn taki wielki, a wszędzie znajome twarze, zerkam na przybyłego, no, no, nie mogę się nadziwić.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje: