Fontanna Syreny

[Mistrz Gry]

Fontanna Syreny

W jednym z zaułków ulicy Pokątnej, na niewielkim brukowanym placyku, który okalają mieszkalne kamienice, stoi okrągła fontanna. W jej środku postawiono rzeźbę syreny o długich, falowanych włosach i pięknej twarzy, wykutą z marmuru. Zazwyczaj siedzi na kamiennym wodospadzie, z którego spływa woda. W świetle księżyca syrena śpiewa cicho melodyjną pieśń, a woda w fontannie tryska w jej rytm. Na brzegu misy fontanny wyrzeźbiono muszle i wirujące fale. Woda wewnątrz niej zawsze jest chłodna i słona, jakby pochodziła z morza. Czarodzieje i czarownice chętnie siadają na kamiennych ławkach dookoła, słuchając cichego szumu wody, a dzieci wrzucają syrenie knuty na szczęście. Legenda głosi, że jeśli usłyszysz śpiew syreny o północy - twoje życzenie zostanie spełnione.

[Mistrz Gry]

18.05.1962

Nad Londynem zapadał zmierzch ciepły i niemal duszny. Powietrze wydawało się ciężko i wręcz lepkie, a pomarańczowe barwy jakimi barwiło się niebo przywodziły na myśl wieczory spędzane na południu Europy, gdzie życie zdaje się płynąć wolniej i bardziej beztrosko. W powietrzu unosił się zapach cytrusów, bergamotki i mirtu, a także świeżej kawy, który najbardziej zdawał się przyciągać Orianę Medici, wracającą z dyżuru w Szpitalu Świętego Munga. Rzeźba syreny, zdobiącej jedną z fontann w zaułku ulicy Pokątnej, wyginała się i wdzięczyła w ciepłych promieniach słońca, a widok ten przypominał czarownicy jedną z uroczych, starych uliczek z rodzinnych stron. Kamień, z którego wykuto rzeźbę, zdawał się iskrzyć lekko, lśnić w blasku zachodzącego słońca, a każdy krok przyciągał kobietę coraz bardziej. W uszach Rodrica Carrowa zaś rozbrzmiewał jej śpiew. Cichy i melodyjny, magnetyzujący i kuszący zarazem. Kroczył Pokątną w zupełnie innym celu, nie mógł jednak oprzeć się tej melodii, a kiedy znalazł się w zaułku - zapomniał po co w ogóle zjawił się w centrum magicznego świata, podobnie jak i Oriana Medici, kiedy ich spojrzenia się spotkały.

Unoszący się w powietrzu pyłek Floraconiuncta osiadł na skórze, włosach i ubraniach czarodziejów, wnikał do ich płuc i krwioobiegu z każdym oddechem, poddając ich działaniu legendarnego kwiatu. Jego magia zesłała iluzję kamiennej ściany, która odgrodziła ich od ulicy Pokątnej i spojrzeń postronnych, kamienna syrena zaś zachichotała głośno, odrzucając do tyłu długie włosy i zaświergotała:
- Zatańczcie, miei cari, zatańczcie wraz ze mną i opowiedzcie mi historię! - zachęcała ich, obiecując, że będą mogli odejść, jeśli spełnią jej życzenie - tak jak ona spełnia życzenia tych, którzy słyszeli jej śpiew o północy.

Ani Oriana, ani Rodric nie dostrzegali źródła muzyki, lecz słyszeli ją wyraźnie, a słodki śpiew syreny zachęcał ich, aby patrzyli ku sobie i splotli swoje dłonie.


Zadanie jest precyzyjne: aby uwolnić się z pułapki ślepego zaułku Oriana i Rodric muszą ze sobą zatańczyć, a tym samym opowiedzieć wspólną historię, która zadowoli Syrenę, jednak melodie i piosenki przywołują wspomnienia, które mogą stanowić dla nich przeszkodzę - czy zdołają się porozumieć i współpracować w obliczu przeszłości? Wspomnienia nie musiały być prawdziwe, niektóre z nich mogły być iluzją - tak jak wylewające się z fontanny wody, które otoczyły ich, pozostawiając dwoje czarodziejów na maleńkiej, kamiennej wysepce tuż koło fontanny. Magia pyłku ciągnęła ich ku sobie, zachęcała do rozmowy, lecz czy miała okazać się silniejsza aniżeli ich prawdziwe uczucia?

Możecie użyć kości k6, aby wylosować wspomnienie i towarzyszące im emocje, lecz nie jest ona obowiązkowa.

Spoiler

1. Radość
Melodia
W waszych głowach pojawia się wspomnienie szalonego wieczoru po kilku kieliszkach włoskiego wina. Czujecie się znów rozluźnieni i radośni, jakby świat stał przed wami otworem i nic was nie ograniczało. Jeśli wasze stopy dotkną powierzchni wody okaże się, że możecie po niej stąpać i złote, iskrzące się fale poniosą was w tańcu.

2. Melancholia
Melodia
Powraca do was echo momentu ostatniego rozstania. Każde z was odeszło wówczas we własną stronę, a pewien rozdział został zamknięty. Ogarnia was smutek i melancholia, pewien rodzaj tęsknoty za tym, co minęło, być może bezpowrotnie. Macie poczucie, że nie powiedzieliście wszystkiego, co powinniście wówczas byli. Nad rozlanymi wodami fontanny zaczyna unosić się gęsta mgła, która przyciąga was do siebie - jednak w różnych kierunkach.

3. Gniew
Melodia
Słyszycie echo waszej największej kłótni, kiedy to padły słowa ostre i raniące, niemożliwe do cofnięcia. Temperatura wokół wydaje się podnosić, a wody fontanny stają się burzliwe i niespokojne, tak jak krew w waszych żyłach. Stajecie się bardziej napięci i powraca do was tamta złość na drugą osobę. Zrywa się wiatr i słyszycie zbliżającą się burzę. Fale stają się posłuszne waszym gestom, jeśli zechcecie użyć nich przeciwko drugiej osobie.

4. Czułość i wzruszenie
Melodia
Przypominacie sobie o wzajemnych drobnych gestach, o czułości jakiej doświadczyliście ze strony drugiej osoby. Niemal czujecie jej dotyk na swojej skórze, znów widzicie przyniesiony bez okazji drobny prezent. Wody fontanny wokół wirują, jak i świat, lecz wy znów jesteście dla ciebie jedynym stałym punktem - ogarnia was rozczulenie i wzruszenie względem siebie.

5. Namiętność i pożądanie
Melodia
Wody wokół was stają się jedwabiste i lśniące, przybierają barwę szkarłatu, a niebo nad waszymi głowami zdaje się ciemnieć, tworząc bardziej intymną atmosferę. Powraca do was wspomnienie najgorętszej, spędzonej wspólnie nocy i pod skórą budzi się w was pożądanie względem drugiej osoby, pragnienie jej ciała i fizycznej bliskości. Wzajemny zapach staje się wręcz odurzający.

6. Nadzieja i jedność
Melodia
W waszych uszach rozbrzmiewa najszczersze wyznanie, jakie kiedykolwiek padło między wami; przypominacie sobie o największych sekretach, jakie sobie powierzyliście, a także nadziei jaka wówczas wam towarzyszyła - nadziei na na wspólne jutro, o obietnicy wspólnej drogi. Macie też poczucie, że wyłącznie razem uda wam się wydostać z tejże pułapki i zdaje wam się, że w zjednoczeniu tkwi wasza siła. Jeśli współpracujecie, wody fontanny ustępują przed każdym waszym krokiem; w przeciwnym razie zataczają wokół was coraz ciaśniejszy krąg.

Mistrz Gry nie kontynuuje z Wami rozgrywki. Miłej zabawy!Violet Macnair