Biblioteka Holloway

[Mistrz Gry]

Biblioteka Holloway

Zlokalizowana przy Holloway Road w północnym Londynie, Stara Biblioteka Holloway pełni funkcję akademickiej biblioteki London Metropolitan University. To jasna, dobrze wyposażona przestrzeń, w której mugolscy studenci szukają wiedzy i ciszy do nauki. Wnętrze biblioteki łączy klasyczne elementy — drewniane regały, stonowaną kolorystykę i miękkie światło — z kilkoma udogodnieniami, tworząc atmosferę skupienia i komfortu.
Jednak czarodzieje znają jej drugie oblicze. Za zabezpieczonym zaklęciem przejściem, ukrytym między regałami, znajduje się magiczne skrzydło — miejsce, gdzie przechowywane są rzadkie woluminy, księgi zaklęć i alchemiczne traktaty. Dostęp mają tylko wtajemniczeni, a mugole nie są świadomi jego istnienia. Umieszczone tam wiele lat temu magiczne woluminy przyciągają czarodziejskich czytelników, lecz ci dbają nieustannie o to, by nie skupiać na sobie niepotrzebnej uwagi.

[Drew Macnair]

Skupiony na zapiskach nie odpowiedziałem kobiecie od razu. Cisza, która zapadła tym razem, nie była jednak ciężarem; stała się raczej naturalnym przedłużeniem rozważań, krótkim zawieszeniem, w którym myśli mogły wyrwać się z pędu i finalnie ułożyć w konkretną wskazówkę. Obserwowałem, jak notuje, jak starannie zapisuje każde nowe skojarzenie, jakby bała się, że jeśli tego nie zrobi, umknie jej coś istotnego - znałem ten odruch aż nazbyt dobrze.
-Owszem. Myślę, że brama jako pojęcie jest zbyt wygodna. Zbyt dosłowna. A Celtowie nie byli wygodni, a tym bardziej dosłowni- powtórzyłem cicho, bardziej do siebie niż do niej, pozwalając, by kąciki ust uniosły się ledwie zauważalnie. -Z pewnością. Pozostaje jednak pytanie czy odpowiedź ukryta jest w księgach, czy na północnych ziemiach, bowiem lubują się w symbolice równie mocno, co w naturze- dodałem znacznie głośniej unosząc na nią spojrzenie.
Trudno było się nie zgodzić w kwestii brakującego element układanki, bowiem zagadki miały to do siebie, że takowy zawsze istniał i przeważnie był tym, który zmieniał sens całości. Przesunąłem dłonią po krawędzi stołu, zostawiając za sobą ledwie słyszalny szelest pergaminu, który ostatecznie zamknąłem. -Czegoś brakuje, to pewne- przyznałem, nie zaprzeczając jej intuicji. -Ale jak już wspomniałem nie sądzę, by było to jasno zapisane. Raczej ukryte w sposobie, w jaki te teksty każą na siebie patrzeć, wszak one nigdy nic nie mówią wprost lub milczą, póki nie zacytuje się ich treści w odpowiednim miejscu- odparłem unikając narzucenia jej kolejnego kroku. To była jej sprawa, jej zadanie i ciekawość, jakiej upust mogła dać wyłącznie własna inicjatywa. Czy była jedną z tych kobiet, które nie bały się dalekich wypraw? Podróżowała? Może zaś pozostało jej doszukiwać się prawdy zza bibliotecznego stołu? Zdałem sobie sprawę, że nigdy nie przyszło mi o tym dyskutować z Xavierem – wspierał i namawiał czy był tego głośnym przeciwnikiem?
Gdy zaczęła zbierać swoje rzeczy, zerknąłem na zegar i podniosłem się z krzesła niemal równocześnie z nią, bowiem zorientowałem się, iż już dawno powinienem być w Suffolk. -Cała przyjemność po mojej stronie- odparłem z lekkim uśmiechem. Nie obiecywałem zbyt wiele; nigdy tego nie robiłem, ale nie widziałem przeszkód w przekazaniu jej interesujących manuskryptów, jeśli rzecz jasna uznam jakkolwiek przydatne. Zainteresowała mnie tą kwestią i choć daleki byłem od zbadania północnych ziem, tak zamierzałem przyjrzeć się posiadanym zbiorom. -Tak, na mnie już czas- rzuciłem zgodnie z prawdą, po czym wraz z kobietą udałem się do wyjścia.

/zt