Poszukiwania

**Serpens** · 24-05-2025, 16:58

Poszukiwania

W tym miejscu możesz:

przejrzeć aktualne ogłoszenia graczy dotyczące poszukiwanych przez nich konkretnych postaci

umieścić swoje indywidualne poszukiwania.

Jeśli jednak szukasz towarzysza do pojedynczej rozgrywki, udaj się do tego tematu.

Jeśli masz dla graczy kilka propozycji, umieść je wszystkie w jednym poście. Pamiętaj też, aby regularnie aktualizować datę aktualności swojego ogłoszenia - dawno nieaktualizowane posty są archiwizowane przez moderatorów. Chcąc przywrócić swoje zarchiwizowane ogłoszenie, zgłoś się do dowolnego administratora forum.

Swoje poszukiwania możesz umieścić w poniżej zaproponowanym wzorze lub zaproponować własny.

Kod:
<div id="poszukiwania"><div class="gradient-image"><div class="banner"><img src="link do obrazka"><div class="aktualne-badge">AKTUALNE/NIEAKTUALNE/REZERWACJA</div></div><div class="gradient-overlay"></div><div class="gradient-text">CYTAT</div>

</div><div class="gradient-subinfo"> uwagi <span>|</span> uwagi <span>|</span> uwagi <span>|</span> uwagi </div>

Lorem Ipsum is simply dummy text...

<hr class="kreska">

Lorem Ipsum is simply dummy text...</div>

**Odille Ollivander** · 24-11-2025, 15:45

we had wishes that we wanted granted,
even if it would cause someone misfortune.

błękitnokrwista czarownica | +/- 26 lat| ród ollivander

Wychowałyśmy się razem w Chelmsford. Wierzba o najdłuższych gałęziach, której wici płożyły się na tafli ogrodowej sadzawki, słuchała, gdy powtarzałyśmy, że urodziłyśmy się z jedną duszą dzieloną między dwa ciała. Zamiast czarownicami, pragnęłyśmy zostać wróżkami z Tamtego Świata, czekając na naszą transcendencję; na zrzucenie ludzkiej skóry i przejście między wymiarami do królestwa, w którym, aby krzesać magię, niepotrzebne są różdżki. Byłyśmy nierozłączne, bliźniacze, sprzężone ze sobą w absolutnej harmonii. Pozwalano nam na nasze fantazje, ponieważ uważano to za dziecięce mrzonki mogące przydać nam artystycznej kreatywności. Razem wyruszyłyśmy do Hogwartu, przyrzekając sobie, że w murach zamku nic nas nie rozdzieli... Aż uczyniła to Tiara Przydziału.
Wylądowałam w Ravenclawie, tobie zaś przypisano inne barwy. Gruchot łamanych serc musiał ponieść się echem po Wielkiej Sali, nie ma innej możliwości - jak to, od dnia dzisiejszego oddzielać nas miały komnaty i korytarze? To niesprawiedliwie. To nierozsądne. Mimo wszystko robiłyśmy, co w naszej mocy, żeby spędzać razem czas mimo przeciwności losu, i zapewne gdybym pewnego dnia nie poznała Flaviusa Prewetta nasza absolutna jedność trwałaby nadal.
Pierwszy raz poczułaś wtedy smak zazdrości. Szukałaś mnie pod byle pretekstem, zaczęłaś być mi bliższa, niż tego chciałam, przypominałaś zbyt ciasno zasznurowany wokół mojej piersi gorset. Mimo to próbowałam nie dać ci odczuć obcości moich cichych, pierwszy raz sekretnych pragnień. Spotkania z Flaviusem stały się tajemnicą, a gdy dwa lata po szkole ogłoszono nasze narzeczeństwo, wiedziałam, że będzie to dla ciebie ciosem prosto w serce.
Pokłóciłyśmy się. Pokoje dworku grzmiały krzykiem i zarzutami, a wtem wokół nas zapadła trwająca zbyt długo cisza. Każda z nas poszła własną drogą, aż jakiś czas później koń Flaviusa potknął się i w śmiertelnym wypadku zrzucił z grzbietu swojego jeźdźca. Zjawiłaś się obok, by ścierać moje łzy i pozwalać mi drżeć w swoich ramionach, obiecywałaś, że zostaniesz ze mną, że znów będzie jak dawniej, że mogę na tobie polegać. Uwierzyłam.
A jednak. Następne zaręczyny, następne kłopoty. Shacklebolta przyjęłam z obowiązku, w goryczy nowej awantury między nami żywiąc nieśmiałą nadzieję, że może tym razem... Ale nie. Zginął zagranicą, a ja znów przywdziałam żałobę, znów przelewałam łzy, dygocząc w twoich objęciach i pytając, czy aby na pewno nie jestem przeklęta. Przeczuwałam, że śmierci moich narzeczonych w jakiś sposób są ci na rękę. Że to most, dzięki któremu wracamy do siebie i znów możemy się pojednać. Na jak długo tym razem?

Szukam kuzynki i najbliższej przyjaciółki Odille. Widzę tę relację jako mocno niedopowiedzianą, nieoczywistą, mającą różne podłoże: od siostrzanego uzależnienia, przez toksyczne i nieodwzajemnione zauroczenie. Chociaż dziewczęta wiedzą o sobie niemal wszystko i są dla siebie jak bliźniaczki, w ich więzi nie brakuje gaslightu, przez który Odille wpada w poczucie winy, ilekroć musi wybierać między kuzynką a pisanym jej mężczyzną. Jest tam dużo zaborczości i dużo zazdrości, dużo rozstań i równie dużo powrotów. Ważne, aby postać ta pochodziła z rodu Ollivander (mogła przybrać już inne nazwisko przez małżeństwo, ofc!) i była w wieku lub przynajmniej około wieku Odille, jako że wychowywały się u swojego boku. W karcie postaci wątek kuzynki jest szeroko rozpisany, jest pokazana jako dziewczyna biegła w pisarstwie, ale oczywiście nie jest to konieczność. W razie zainteresowania zapraszam na discorda: p.aula <3.

the story handed down, the path linking us
to our descendants, fell into purple gloom.

rodzeństwo | przedział wieku: +/- 35-27 lat| ród ollivander

Jestem piątym elementem naszej mozaiki, wy - czterema włóknami mojego serca, czterema płomieniami mojej duszy. Powstaliśmy z pozornie niedopasowanych charakterów: naszym ojcem jest Octavius Ollivander, dumny i owładnięty szałem tworzenia różdżkarz, którego w dzieciństwie widywaliśmy zbyt rzadko; czasem pojawiał się na śniadaniach, dopiero skończywszy pracę, a czasem nie pojawiał się w dworku przez kilka dni pod rząd. Naszą matką jest Victoria Ollivander, wychowana przez dom Slughornów. Spokojna, opanowana i twardo stąpająca po ziemi, była wiecznie obecnym fundamentem, na którym mogliśmy wzrastać.
Najstarszy bracie, przyszedłeś na świat nieco ponad trzydzieści lat temu. Wybrałeś charakterystyczną naszej rodzinie ścieżkę? Łączysz drewno i rdzeń w coś niesamowitego, coś, co definiuje nasz świat, i stałeś się dumą w ojcowskich myślach, klejnotem w jego koronie? Czy może pokusiłeś się na dziedzinę powiązaną z różdżkarstwem, jak ja? Zgłębiasz tajniki drzew, zdobywasz materiały na rdzenie? Najstarsza siostro, ty nadeszłaś niedługo później. Matka zapewne próbowała zaprosić cię do świata sztuki, zielarstwa lub hodowli magicznych bestii, ale to, czy podążyłaś za jej przewodnictwem, zależy tylko od ciebie. Po tobie pojawił się kolejny brat, po nim zaś jeszcze jedna siostra, a Ollivanderowie z pewnością dołożyli wszystkich starań, żebyście przysłużyli się nazwisku. Zastanawiam się tylko, czy jesteście z tym szczęśliwi.
Założyliście już swoje rodziny? Czy może pozostaliście samotni, nadal na łonie rodziny, jak ja? Z pewnością los ten nie mógł dosięgnąć wszystkich z nas, nawet wam tego nie życzę. Wolicie zaszywać się w pracowniach, gdzie wiedza kwitnie w warunkach kontrolowanych, czy z radością rzucacie się w wir przygód, podróżując, by pozyskać dla nas idealne surowce? Opowiedzcie mi swoją historię.

Tutaj szukam rodzeństwa Odille. Kreacja jest tak właściwie dowolna, kombinacja płci również (na pewno bezpieczniej dla spokoju ducha mamy Ollivander byłoby mieć więcej synów, niż córek, ale biedaczka nie wybiera płci swoich dzieci). W karcie postaci można znaleźć więcej informacji na temat rodziców. Na pewno byłoby dobrze, gdyby młodzi Ollivanderowie działali w duchu rodziny i wytwórstwa różdżek, jestem jednak otwarta na to, czy robią to z radością, czy sekretnie marzą o czymś zupełnie innym. W razie zainteresowania zapraszam na discorda: p.aula <3.

the flower burst into riotous bloom
and withered at the end of the night.

inspiracja | kreacja i płeć dowolna

Od jak dawna spotykamy się na płótnach, w drewnie, glinie i żywicy?
Ile onirycznych żyć przeżyliśmy razem, w ilu historiach nurzaliśmy się do nadejścia nocy?
Masz w sobie coś, co wprawia mnie w amok. Co pozwala mi zapomnieć o prozie jedzenia czy odpoczynku, jedyną potrzebą, którą się sycę, jest próba wiernego uchwycenia cię w wybranym medium. Rysy twarzy, posągowość kończyn, emocje odciśnięte w oczach, przemawiasz do mnie tysiącem niewypowiedzianych słów, budzisz w mojej wyobraźni wizje, w których natychmiast pragnę cię umieścić. Opowiadasz mi o sobie, kiedy ramiona ciszy są jedynym dotykiem, na jaki liczyć można w pracowni? Słuchasz, gdy ja opowiadam ci o sobie? Znamy się od lat, a jednak za każdym razem mam wrażenie, jakbym poznawała cię na nowo. Każde dzieło ujawnia mi o tobie nowy sekret, odkrywa nić duszy, której wcześniej nie zauważyłam. I lubię myśleć, że nie pozujesz jedynie dla pieniędzy, a czerpiesz z tego choć trochę podobnej mi przyjemności. Chciałabym pewnego dnia rozwikłać twoją tajemnicę i zatrzymać ją w czasie, na wieczność, zamkniętą w owocu mojej sztuki - pozwolisz mi na to?

Szukam wieloletniej muzy, pozującej dla Odille. Tutaj nie narzucam absolutnie niczego, dowolne są płeć, wiek, ugrupowanie, czystość krwi, zawartość sakiewki i to, czy postać jest nowa, czy już istniejąca - wszystko zależy od ciebie! Liczyć będzie się tylko to, że postać ma w sobie coś, co zaintryguje Ollivanderównę. Widzę to jako swego rodzaju zależność, wykraczającą poza artystyczne dziedziny: w szczery sposób dotykającą intymności codziennych bolączek, ambicji i planów. Do tego, oczywiście, potrzebne jest zaufanie, które w domyśle zostałoby nawiązane na przestrzeni miesięcy lub lat spotkań. W razie zainteresowania zapraszam na discorda: p.aula <3.

**Lysander Hatley** · 24-11-2025, 21:49

zemsta

45 lat + | wuj | akolita| czysta krew

Jesteś.
A powinieneś być martwy.
Przynajmniej w moim odczuciu, już dawno powinieneś pożegnać życie, bo Twoja ścieżka naznaczona jest jedynie bólem i trwogą, które po sobie zostawiasz.
Spalasz wszystko, co niezgodne z Twoim obrazem idealnego świata.
Wśród akolitów trwasz niezmiennie od lat młodzieńczych, wrosłeś w ich szeregi, masz swoje zasługi. Nigdy nie rozumiałem Twojego działania i tego, co tak bardzo przyciągało do Ciebie mojego brata, bo ja z Twojej strony zaznałem jedynie cierpienia.
Nie chcę wiedzieć.
Chcę natomiast upewnić się, że zapłacisz za swoje grzechy i raz na zawsze znikniesz. Nie tylko z tego świata, ale i z moich koszmarów, których śnię takie ilości, iż już dawno przestałem je liczyć.
Nie wiem czy potrafiłbym podnieść na kogoś rękę, ale łudzę się, że nienawiść zaślepia mnie na tyle, by zatarła moje ludzkie odruchy, gdy nastąpi taka konieczność.

Poszukuję wujka, pod którego czujnym okiem Lysander wychowywał się przez większość swojego młodzieńczego życia. Jest to akolita, choć nie zamykam się na ścieżkę śmierciożercy, którą mógł z czasem podążyć. Daję wolną rękę tworzącemu, co ważniejsze kwestie jestem w stanie przekazać na priv, sporo też zawarłam w karcie postaci Lysa (i tego chciałabym się trzymać, choć samo imię i nazwisko wujka jest jedynie przechodnie i obecnie może istnieć pod innymi personaliami). Ze swojej strony oferuję pomoc i na pewno sporo pomysłów na rozwój fabularny i wątki!
Zapraszam na priv lub discorda: lore.ley

**Leopoldine Flint** · 08-12-2025, 12:32

You dream of me in fractured ways,
in hollow nights and haunted days

obsesyjny wielbiciel | 25-30 lat | rosjanin | krew dowolna

Nazywasz się Alexander Pavlovich i jesteś synem znanego w Leningradzie polityka. Twoja rodzina jeszcze w czasie dzieciństwa Twojego ojca nie należała do elity. Zapewne jak większość mieszkańców Imperium Twoi przodkowie żyli pod carskim butem aż do wybuchu rewolucji. Rewolucji, która zmieniła bieg historii, wywróciła znany, światowy porządek do góry nogami.

Nie wychowałeś się więc w wiejskiej chacie, a w mieście. Im wyżej wspinał się po politycznej drabinie Twój ojciec, tym więcej wygód doświadczałeś. Gdy stałeś się nastolatkiem, świat — a przynajmniej sam Leningrad — stał już przed Tobą otworem. Zachłysnąłeś się wykręconą ideą wolności sądząc, że to, na co pracował Twój ojciec, należy się Tobie w równym stopniu. Już wtedy kochałeś alkohol, kobiety i bójki o pierwsze lub drugie. Wszystkie Twoje wybryki były skrupulatnie zamiatane pod dywan, w miejsce zniszczonej przez pijacki wyścig miotły, otrzymałeś kolejną, tym razem produkcji zachodniej.

Chyba wtedy nauczyłeś się pragnąć wszystkiego, co nie było dostępne dla ogółu. Zacząłeś odmawiać wódki i pić szampana. Szynka została wypędzona ze stołu przez kawior, a wieczory w klubokawiarniach zmieniły się na wystawne bankiety, na których grałeś rolę wyjątkowo szarmanckiego, zapowiadającego się dobrze młodego człowieka. Zacząłeś chadzać na nudzące Cię wcześniej przedstawienia i na jednym z nich rzuciłam Ci się w oczy. To mogła być chwilowa fascynacja, ale gdy usłyszałeś o moim obco brzmiących personaliach, gdy doszły Cię plotki o rodowym bogactwie Flintów, stałam się Twoim celem.

Zdobywałeś mnie uparcie, stosowałeś wszystkie znane Ci sztuczki, aż wreszcie, gdy wyznawałeś mi miłość po raz drugi, uległam Ci. Pachniałeś wtedy nie alkoholem, a męskim pachnidłem, podarowałeś mi olbrzymi bukiet kwiatów i od tamtego dnia, codziennie rano czekał na mnie nowy bukiet. Przychodziłeś na wszystkie moje premiery, zabierałeś mnie ze sobą na rodzinne obiady, poznałam Twoich rodziców i młodszą siostrę, kolegów i ich żony przekonane, że już niedługo skończy się nasze szczęście. Miały rację.

Bycie baletnicą jest wymagającym zadaniem, nie mogłam poświęcać Ci tyle czasu, ile byś chciał. Zacząłeś robić się agresywny, nachodzić mnie w domu, upominać, że mogłam być tylko Twoja. Wszędzie zacząłeś doszukiwać się znamion nieistniejącej zdrady. Znów zacząłeś niekontrolowanie pić, uderzyłeś mnie po raz pierwszy. Przez Twój wybryk, wtargnięcie na próbę i pobicie asystującego mi tancerza, moja kariera zaczęła wisieć na włosku.

I wtedy uciekłam. Pewnego dnia po prostu przestałam odpisywać na Twoje listy, a gdy znalazłeś się przed drzwiami mojego starego mieszkania, sąsiadka wspomniała Ci, że już tam nie mieszkam. Nie powiedziała Ci, dokąd dokładnie wyjechałam, mówiła wyłącznie o zagranicy. Wtedy zrozumiałeś, że musisz ruszyć za mną w pościg. Odnaleźć, przypomnieć, że to Ty tytułujesz się panem mojego losu. Och, złudne marzenia.

Poszukuję mężczyzny z niedalekiej przeszłości Leopoldine. Alexander Pavlovich, Sasha, Sasheńka jest wspomniany w mojej karcie postaci, powyżej przedstawiłam nieco bardziej rozbudowaną formę relacji, w której się znaleźli. Leopoldine początkowo faktycznie kochała Alexandra, niestety z biegiem czasu jego zachowanie sprawiło, że zaczęła się od niego odsuwać i wprost bać. W chwili obecnej Leo sądzi, że udało się jej uwolnić od niego na dobre. Zło jednakże nie śpi, czai się gdzieś w ciemnościach, gotowe wysunąć swe pazury i porwać w strzępy delikatne struktury spokoju.
To trudna i wymagająca relacja oparta na obsesji, zaborczości, starciu dwóch światopoglądów (brytyjskiej kultury klasowej oraz rewolucji bolszewickiej), ale ma również olbrzymią przestrzeń na sprawienie literackiej satysfakcji. Wszystkich zainteresowanych zapraszam do kontaktu na discordzie (@goldtears) lub na PW.

**Orion Black** · 08-12-2025, 22:37

Chcąc odzyskać młodość, trzeba tylko powtórzyć dawne szaleństwa.

najlepszy przyjaciel | czysta krew | raczej konserwatywne poglądy |półświatek

Znamy się od dawna, albo poznaliśmy się całkiem niedawno, ale szybko zawiązała się między nami nić porozumienia. Dobrze spędza nam się razem czas przy kieliszku. Spotykamy się dość często zwykle w bardziej niż mniej szemranych miejscach. W spelunach, w których nikt nie pyta o nazwisko i można przynajmniej udawać, że jest się anonimowym. Mamy do siebie zaufanie i uczymy się od siebie nawzajem.

Czasami ładujemy się w jakieś kłopoty, ale może trochę o to chodzi, żeby poczuć trochę adrenaliny?

Poszukiwany najlepszy kumpel i towarzysz od kieliszka, dzięki któremu Black ucieka od swojego życia wśród błękitnokrwistych. Powinien być w jakimś stopniu powiązany z półświatkiem, który pociąga młodego Blacka, bo jest czymś zakazanym. Albo być jego cześcią, albo być drugim takim jak on czystokrwistym paniczem, który szuka przygód na Nokturnie. Szczegóły są jak najbardziej do dogadania.

Jaka jest różnica pomiędzy kaprysem a dozgonną miłością? Ta, że kaprys trwa trochę dłużej.

Romans| krew czysta/półkrwi | 21 - 27 lat

Od samego początku wiedzieliśmy, że nic z tego nie będzie. Nie powinniśmy, a jednak wciąż jest nam razem dobrze. Spotykamy się, kiedy mamy na to ochotę – bez zobowiązań i bez pytań o przyszłość. Bo nie chcemy znać na te pytania odpowiedzi. Wolimy też, by nikt nie zobaczył nas razem w miejscu publicznym. Lepiej unikać skandali.

Nie jest to miłość, przynajmniej z mojej strony, ale między nami pojawiły się jakieś uczucia, których lepiej nie nazywać. Nie nazywamy tego związkiem, ale ewidentnie jest to coś więcej niż przelotna relacja.

Szukam relacji przyjacielsko-romantycznej. Raczej spoza s28, bo to ma być związek, którego absolutnie nie zaakceptowałaby jego rodzina. Na początku na pewno on nie będzie rzeczywiście zakochany. Bardziej chce miło spędzać czas z ładną kobietą. Ale nie mówię, że nie może się to w przyszłości zmienić. Z jej strony pełna dowolność, może to być zauroczenie, może być taka sama chęć zabawy, a mogła też zawrócić mu w głowie, żeby wykorzystać jego pieniądze i koneksje.

Zawsze możemy być uprzejmi dla tych, co nas nie obchodzą.

Przyszła narzeczona | błękitna krew | 18 -25 lat | uwagi

Właściwie się nie znamy, a jednak wkrótce zostaniesz moją narzeczoną. Nie wybieramy tego, nie ma tu miejsca na uczucia — jest tylko obowiązek, który musimy wypełnić i przynajmniej ja nie mam zamiaru się buntować.

Będziemy musieli nauczyć się razem żyć, a może bardziej trwać obok siebie? Na pewno nie mam zamiaru zmieniać swojego życia przez wzgląd na narzeczeństwo, ale może kiedyś się nawet polubimy. Bo chyba o to chodzi w udanym małżeństwie, prawda?

Narzeczona mimo woli poszukiwana. Nie narzucam tu właściwie nic, bo chciałabym zapoznanie się i zaręczyny na fabule. Może się buntować, może podporządkować się ustaleniom rodziny tak jak on, albo może mieć jeszcze inne podejście. Myślę, że to tez będzie ewoluować. Nie lubię też planować end game’u, ale Black będzie raczej chciał się dogadać, żeby nieprzeszkadzali sobie nawzajem. Ważne, żeby była młodsza i rodziny z s28.

**Loretta Krueger** · 10-12-2025, 20:51

ulubiona nieprzyjaciółka

niechęć | czysta krew |rywalizacja| slytherin

Mary Goyle pojawiła się w moim życiu zanim zdążyłam zrozumieć, że nie wszyscy ludzie są stworzeni po to, żeby nas wspierać. By nas lubić. Była jak rysa na szkle - drobna, ale widoczna od pierwszego dnia. Nawet nie musiała się odzywać - wystarczyło, jak wchodziła do pomieszczenia, jak unosiła podbródek, jak patrzyła na innych z tym swoim niezłomnym przekonaniem, że wszystko jej się należy.

Po prostu… jakaś część mnie spinała się za każdym razem, kiedy była obok. I długo próbowałam wmówić sobie, że to tylko pierwsze wrażenie, że powinnam poczekać, znaleźć powód. Ale on przyszedł szybko - tak szybko, jak tylko ktoś dostatecznie słaby znalazł się w jej zasięgu. Jej śmiech - o ton za głośny. Jej kpina - o chwilę za długa. Sposób, w jaki potrafiła rozłożyć na części czyjąś wrażliwość, zupełnie jakby to była zabawa.

Mary była… irytującą stałą. Cichym zgrzytem, który słyszysz nawet wtedy, gdy próbujesz skupić się na czymś innym. Ona rzucała obelgami tak, jak inni rzucają kamykami do jeziora - bez zastanowienia, dla odprężenia, przyjemnego dźwięku kamienia stykającego się z taflą. Ja odpowiadałam chłodnym sarkazmem, który doprowadzał ją do szału, bo wiedziała, że widzę ją na wskroś. Że nie uważam jej za potwora. Uważam ją za kogoś boleśnie przewidywalnego.

Z czasem stała się dla mnie symbolem wszystkiego, czego w ludziach nie potrafię zaakceptować. Do dziś, gdy słyszę jej imię, czuję w sobie dziwną mieszaninę irytacji i rozbawienia. Jakby wspomnienie tej naszej dawnej gry wciąż miało w sobie coś absurdalnie znajomego. I czasem myślę, że gdybyśmy znów stanęły twarzą w twarz, wszystko potoczyłoby się tak samo.

Szukam szkolnej rywalki dla Lorki - Mary Goyle. Rok urodzenia 1941, dom Slytherin, krew czysta, ciemne włosy. Nic innego nie narzucam.
Chodzi o postać, z którą Loretta od pierwszego dnia w Hogwarcie nie mogła się dogadać; wzajemna niechęć, subtelne prowokacje i sarkastyczne starcia były codziennością. Jestem ciekawa czy ta niechęć przetrwała do dziś!

połączyła nas woda

dawna przyjaźń | dzieciństwo | pływanie | rozłam

Woda zawsze była moim żywiołem. Pływanie nie tylko pasją. Od zawsze czułam się pod taflą bezpieczniej niżeli na lądzie. Zmywała moje przewinienia, uspokajała myśli, dbała o nastrój. Wszystko cichło, gdy przekraczałam linię wody. Teraz robię to z wprawą, oddaje się temu z czystą przyjemnością, ale zanim do tego doszło przez wiele miesięcy, a nawet lat musiałam się tego nauczyć. Szacunku do tego żywiołu i tego czym był.

Wiedziałam, że mogę na ciebie wtedy liczyć. Nie dzieliliśmy właściwie nic innego niż właśnie umiłowanie do pływania. Spotykaliśmy się zawsze nad tym samym jeziorem rozmawiając o wszystkim i o niczym, dzieląc się dużymi i małymi sprawami. Każde wakacje, gdy mogliśmy wspólnie pływać i wszystkie przerwy świąteczne, gdy mogliśmy na taflę jedynie patrzeć.

Nie jestem osobą, którą łatwo zrozumieć ani taką która łatwo się otwiera przed innymi. Która łatwo ufa. Może nie widzieliśmy się od długiego czasu, może nasze drogi teraz są już całkowicie różne, ale i tak zastanawiam się co się z tobą stało.

Szukam przyjaciela/przyjaciółki z przeszłości. Początek tej relacji był jeszcze w dzieciństwie, ale ta ciągnęła się przez wiele lat, aż do jej zakończenia (co było tego powodem oczywiście możemy ustalić wspólnie). Nie narzucam zbyt wiele, wiek również nie musi być ten sam, jedyne co to umiejętność pływania.

ofiary dłużnika

wierzyciele | pokrzywdzeni| ofiary | zemsta

Mój ojciec zawsze chciał za dużo. Żył tak, jakby jedno życie było za krótkie na jego ambicje - jakby mógł dogonić wszystkie idee świata, jeśli tylko będzie wystarczająco uparcie i szybko biegł. Był naukowcem, marzycielem, wizjonerem… i człowiekiem, który nigdy nie nauczył się mierzyć siły na zamiary. Żeby tworzyć, potrzebował pieniędzy. Zaufania. Cierpliwości innych. Więc brał, pożyczał, obiecywał, zastawiał to co mieliśmy i wyprzedawał to co zostało. A kiedy trafił na coś przełomowego, coś rzeczywiście niezwykłego… wtedy odkupywał. Odbudowywał. Znów wierzył, że tym razem się uda.

To było jak wieczny ruch wahadła. W górę, w dół. W nadzieję i porażkę. W zachłanne marzenia i puste kieszenie. Szczęście się do niego uśmiechało, ale tylko od czasu do czasu. Za rzadko, żeby długi przestały rosnąć.

Czasem zastanawiam się, ile jeszcze niespłaconych obietnic krąży po świecie, czekając na moment, by w końcu mnie odnaleźć. Bo jego już nie dosięgną. Ojciec dawno temu odsunął się od rzeczywistości tak daleko, że żadne wezwanie, żadna groźba nie zdoła go stamtąd wyciągnąć. Postawił wszystko na jedną kartę i przestał przejmować się całą resztą.

Może jesteś jednym z tych, którym jest coś winien.
Może straciłeś pieniądze, które miały się zwrócić, a nigdy nie miały szansy.
Może w jego eksperymentach ucierpiał ktoś, kogo kochałeś.
Może nosisz w sobie gniew, żal, poczucie niesprawiedliwości i wiesz, że od niego tego nie odzyskasz. Że jego umysł jest już gdzie indziej, w miejscach, do których nikt rozsądny nawet nie zagląda.

Więc przychodzisz do mnie. A ja… nie wiem, czy jestem w stanie spłacać czyjeś długi. Udźwignąć ciężar, którego sobie nie wybrałam.

Szukam ludzi, którym ojciec Loretty napsuł w życiu krwi – wierzycieli, ofiar jego szaleństwa i nieudanych eksperymentów. Nie ma znaczenia płeć czy wiek.

**Irina Macnair** · 14-12-2025, 21:54

Młody kochanek

wiek 30+ |krew czysta | nienawiść do mugoli

Choć mój mąż powrócił zza grobu, ja nie zdjęłam wdowiego woalu. Pozostaje wolna, mściwa i pragnę kary dla każdego, kto działa wbrew mej woli. Nie znoszę nieposłuszeństwa. Ty stajesz na mojej drodze. Ambitny, czarujący, odnajdujący we mnie intrygujący obiekt pożądania. Skłonna jestem pogardzić tobą i twym śledzącym mnie wejrzeniem, nawet jeśli zdołałeś sprawić, by w martwym ciele wdowy zbudziło się coś, co od lat tkwiło głęboko pod ziemią. Być może służymy jednemu panu i łączy nas jedna misja, być może znamy się już od jakiegoś czasu lub pozostajemy sobie wciąż zupełnie obcy. Mijamy się, co rusz ocierając o niezrealizowane, rosnące pragnienie. Ja jestem kobietą totalną, obietnicą tortury i uosobieniem śmierci. A ty? Kim jesteś?

Poszukuję kochanka dla kobiety dojrzałej. Namiętności, fascynacji, grozy i owocnej współpracy - nie uczuć, nie obiecujących wizji wspólnej przeszłości w ciepłym domostwie. Kogoś, kto będzie w stanie dorównać niebezpiecznej kobiecie. Są to poszukiwania raczej luźne, do wspólnego ustalenia relacji i historii, choć bardzo chętnie ujrzę w tej roli Śmierciożercę. Może to być postać istniejąca już na forum lub ktoś zupełnie nowy (pomogę i oprowadzę. Zapraszam! Irina nie gryzie. Zwykle.
Discord: grosia.

**Lydia Travers** · 17-12-2025, 14:03

idiotki

przyjaciółki z czasów szkolnych| błekitna lub czysta krew |" ja bardziej"

W szkole byłyśmy nierozłączne do tego stopnia, że zacierała się granica między moje / twoje / nasze. Pomimo silnych więzi rywalizowałyśmy ze sobą, w sposób typowy dla nastolatek — o uwagę, sympatię innych, lepsze oceny, miejsce w grupie. Potrafiłyśmy być dla siebie wsparciem, zwierzać się z lęków i marzeń, bronić się nawzajem przed światem. Jednocześnie równie łatwo tworzyłyśmy fronty przeciwko sobie, obrażałyśmy się, dzieliłyśmy role i lojalności. Ta relacja była intensywna, zmienna i pełna sprzeczności — bliskość mieszała się z rywalizacją, a przyjaźń z potrzebą wygrania.
Podobno dorośli nie są w stanie nawiązywać tak silnych przyjaźni. Ale może nasza przetrwała.
Albo zamieniła się w coś o wiele gorszego.

Szukam dwóch przyjaciółek (bo na mężczyzn liczyć absolutnie nie można) z czasów szkolnych, chociaż nie wykluczam, że nasza grupa mogła być liczniejsza. Preferowana krew błękitna, albo czysta, o ile z porządnej rodziny rzecz jasna, też da radę.
Wiek zbliżony do Lidki, najchętniej przyjmę ślizgonki, ale jeśli byłaś w innym domu, trudno, dogadamy się.
Widzę tę relacje w przeszłości jako bardzo typową dla nastolatek, którą po latach wspomina się z dystansem, uzmysławiając sobie jak wiele razy było toksycznie, jak wiele razy przez siebie wzajemnie płakały przeżywając dramaty, ale szybko przechodziło. Czy powinno to inna sprawa.

Co zostało z tej przyjaźni do dzisiaj — do ustalenia. Być może wszystkie się rozeszły w swoje strony, może tylko dwie utrzymują wciąż kontakt, a trzecia pojawi się znienacka, kto wie, kto wie.
Lydia od zawsze nie jest osobą skorą do zwierzeń, ale czasem przydałoby się dać upust emocjom.
I szczerze mówiąc nie chciałabym grać tylko sesji o spotkaniach na herbacie, więc dramaty przeszłe lub obecne będą mile widziane.
Tylko nie za mocne, żeby mnie aż tak serce nie bolało, jak będę odpisywać.

zapraszam do kontaktu na pw lub przez discorda: firtula

**Rodric Carrow** · 22-12-2025, 20:52

the carrows

rodzina Carrow| błękitnokrwiści| poglądy antymugolskie| Grindelwald

Dumny i fanatyczny ród, z korzeniami sięgającymi zamierzchłego średniowiecza, z mocną postacią na czele rodu - Cassianem Carrow, dziś otwiera swoje progi. Nasza sława nas wyprzedza, a dzieci z niektórych rodów boją się z nami bawić. Jesteśmy rodziną dość porywczą, ale mamy żelazne zasady poza które nie wykraczamy. W naszych żyłach płynie krew brutalnych przodków i każdy z nas ma lekki odchył od "normalności". Pilnujemy swoich tajemnic i lubimy poznawać tajemnice innych, które później możemy traktować jako kartę przetargową.

Poszukuję postaci w dwóch grupach wiekowych:
seniorzy (50-70+):

matka - MAMY TO (Drusilla Carrow) B. ważna postać dla Rodrica, widzę tu potencjał na potężne mommy issues.

ojciec - wszelka dowolność, niech będzie tylko osobą wspierającą Grindelwalda

wuj Fester - pierwszy Śmierciożerca w rodzinie, osobistość, która wprowadziła Rodrica w tajniki czarnej magii; wyobrażam sobie że niezły z niego freak

adults (40-20):
Poszukuję wszyskich braci i sióstr. Rodric jest najmłodszym synem w rodzinie (28 l.), więc potrzebuję przynajmniej 2 starszych braci. Sióstr mogę przyjąć nieskończoną ilość, również tych które już zamążposzły i nie mają nazwiska Carrow.

Jeżeli macie ochotę na stworzenie Carrowa, dajcie mi znać na Discordzie (#mcmillian_52129) albo tu na PW. Polecam się i obiecuję grać rodzinne wątki!

**Margaret Davies** · 30-12-2025, 01:41

Osy z Wimbourne

wiek dowolny | płeć dowolna | krew dowolna| poglądy dowolne

Jesteśmy grupą ludzi, która zapewne nigdy by się ze sobą nie połączyła gdyby nie wspólna miłość do quidditcha. Kochamy ten sport i dajemy z siebie wszystko, żeby wspiąć się na szczyt. Tworzymy buzujący kocioł odmiennych charakterów i życiowych doświadczeń, ale z drugiej strony wiemy, że nikt nie zrozumie nas tak dobrze jak kolega z drużyny. Na boisku znika wszystko co poza nim, są tylko piłki, obręcze i złoty znicz.

Szukam kolegów i koleżanek z drużyny. Wyobrażam sobie, że jesteśmy grupą różnorodnych czarodziejów ze skompikowaną siatką relacji: kochamy się, przyjaźnimy i nienawidzimy, ale ostatecznie tworzymy drużynę i to na niej zależy nam najbardziej (przynajmniej większości z nas). A może jesteś wchodzącą gwiazdą, Ludo Bagmanem? Wszystkie parametry dowolne, musisz tylko umieć grać w quidditcha!

Chętnie zobaczyłabym na forum również naszego trenera, zawodników innych drużyn, pracowników Departamentu Magicznych Gier i Sportów, naszych fanów i hejterów. Sportowe świry, łączmy się!

do wszystkich chłopców, których kochałam

byłe miłostki | wiek dowolony | krew dowolna

Chciałabym kogoś prawdziwe pokochać, ale nie jest mi to pisane. Wielokrotnie próbowałam stworzyć z kimś szczęśliwy związek, niestety każdy z tych mężczyzn kończył źle. Zaczęło się od upadku z miotły mojego pierwszego chłopaka – boleśnie się poturbował i cały tydzień spędził w skrzydle szpitalnym. Potem wcale nie było lepiej: Robert, który stracił pracę na naszej pierwszej randce. Nick, któremu zaginął kuguchar zaledwie po miesiącu naszej znajomości. Hugh, który przestał się do mnie odzywać, kiedy stracił przeze mnie sporą część swoich oszczędności. Przynoszę pecha, bo jestem przeklęta. Podchodzisz na własną odpowiedzialność.

Margaret wiele lat temu usłyszała od jasnowidzki, że jej miłość umrze. Nie wie czy to prawda, dlatego czasem ryzykuje i próbuje się z kimś umawiać, ale dotychczas każdy z jej partnerów kończył nieszczęśliwie. Szukam kilku z nich. To niekoniecznie musi być rozbudowana relacja, chętnie przyjmę też takie pomniejsze, będące bardziej urozmaiceniem naszych rozgrywek. Może wyskoczyłeś z Margaret na drinka i stado sów załatwiło ci się na najlepszy garnitur. A może umówiliście się na randkę w restauracji i dostałeś takiego uczulenia, że resztę wieczoru spędziłeś na magicznym sorze, chociaż nie masz na nic alergii. Możliwości są nieograniczone, także zapraszam!

**George Lupin** · 04-01-2026, 22:50

watson

policjanta/aurora| przyjazn i braterstwo| poglady pro mugolskie| 30 +

Ufamy sobie jak łyse konie. Ty robisz za mięśnie, ja robię za głowę. Czasami jest na odwrót i wtedy okazuje się, że jesteś równie bystry co ja, a ja równie zręczny co ty. Trzymamy się od czasów szkoły, a może poznaliśmy się dopiero podczas szkolenia do zawodu? Mamy te same poglądy, wierzymy w to, że świat może być jeszcze piękny.

Szukam swojej prawej ręki, albo ręki dla której ja będę prawą. Partnera z pracy z którym razem wspieramy również Dumbledora. Byłoby świetnie, gdybyśmy mogli chodzić do tej samej szkoły, więc pisze poszukiwania jeszcze zanim zrobię kartę, bo mogę dostosować się do Ciebie wiekiem. Jeżeli wolisz przyjaźń od czasów pracy - to też jest okej. Ważny jest grunt, czyli to, żebyśmy się dogadywali.

Osobiście preferuję rozgrywki nieco bardziej luźne, z humorem i pomysłami na to, jak można utrudnić życie postaciom. Byłoby wspaniale, gdybyśmy dogadywali się również na tym gruncie.

pani mego serca

romeo & julia | poglądy obojętne | błękitna krew

Będę twoim rycerzem w lśniącej zbroi, albo tym na białym koniu. Będę pisać Ci wiersze, kłaść kwiaty na oknie, prosić o ukradkowe spotkania albo chodzić za Tobą aż powiesz, żebym przestał. Ty będziesz się wzbraniać, ale ponieważ nikt nigdy wcześniej nie był dla ciebie tak dobry, wkrótce dasz się zaprosić na spacer, uśmiechniesz w czasie czytania listu i wkrótce odkryjesz, że sama chcesz mnie spotkać. Pokażę Ci świat wolny od uprzedzeń, taki którego nie znałaś przede mną.
A może znamy się od dziecka i żyjemy już tą bajką, zupełnie nieświadomi, że zbliża się jej kres w postaci politycznych przeciwności?
Czy napiszemy wspólną historię, wystawimy Twoją rodzinę na pośmiewisko, a może po prostu będziemy się ukrywać z uczuciem? Sprawdź.

Historia niczym z Szekspira. Dwoje ludzi, którzy nie powinni mieć ze sobą nic wspólnego, a jednak ich serce zostały zestrzelone strzałą amora. Czy będzie to dramat, tragedia a może coś jeszcze innego? Dla George'a szukam błękitno/czystokrwiście urodzonej damy, która jest chętna sprawdzić co się stanie, jeżeli zakocha się w osobie o krwi mieszanej. Co jej rodzina powie na taki związek, co pomyśli ona sama. Na co jest gotowa, a czego na pewno nie będzie chciała zrobić?
Możemy wymyślić sobie również przeszłość, może znamy się od dziecka i to już trwa na tyle długo, że w gruncie rzeczy oboje jesteśmy zdumieni, że nagle pojawia się jakiś polityczny powód dla którego mamy się rozstać. Opcji jest wiele.

zagadka, której nikt nie zdąży rozwiązać

pantofel i dama | poglady antymugolskie | 20-40

Przyszłaś do mnie elegancka i zmysłowa. Przyszłaś podzielić się ze mną swoją największą słabością. Obiecałem zrobić wszystko, by ulżyć Twemu cierpieniu, przenieść góry, zmienić bieg rzek, zbudować dom z nowych drzew. Nie widzę w Tobie krzty winy, przecież jesteś zjawiskowa, a piękni ludzie nie mogą być źli. Ty możesz mieć wobec mnie zupełnie inną agendę. Może zamordowałaś swojego męża, może potrzebujesz bym zataił Twoje zeznania. Niestety wpadłem w Twoje sidła i nie widzę już horyzontu, za którym byłby świat w którym mógłbym się z nich wydostać.

Poszukuję zauroczenia z drugiej strony barykady, najchętniej mocno powiązanego z zawodem George'a, czyli z przestępstwami. Jeżeli jesteś śmierciożerczynią bądź masz po prostu poglądy konserwatywne, ale coś przeskrobałaś i nie chciałbyś, żeby Twoja sprawa została skierowana na drogę sądową - napisz, może wyjdzie nam z tego fajny wątek.
Wstępnie chciałabym, żeby George poprzez tą panią wplątał się w niemałe kłopoty w pracy, a może nawet pośród Zwolenników Dumbledora. Jeżeli sobie wzajemnie zaufają, to może niechcący mógłby nawet ujawnić jej coś z planów Dumbledora?

Zaloguj się
Login:
Hasło:	Nie pamiętam hasła
	Zapamiętaj mnie