Poszukiwania

**Serpens** · 24-05-2025, 16:58

Poszukiwania

W tym miejscu możesz:

przejrzeć aktualne ogłoszenia graczy dotyczące poszukiwanych przez nich konkretnych postaci

umieścić swoje indywidualne poszukiwania.

Jeśli jednak szukasz towarzysza do pojedynczej rozgrywki, udaj się do tego tematu.

Jeśli masz dla graczy kilka propozycji, umieść je wszystkie w jednym poście. Pamiętaj też, aby regularnie aktualizować datę aktualności swojego ogłoszenia - dawno nieaktualizowane posty są archiwizowane przez moderatorów. Chcąc przywrócić swoje zarchiwizowane ogłoszenie, zgłoś się do dowolnego administratora forum.

Swoje poszukiwania możesz umieścić w poniżej zaproponowanym wzorze lub zaproponować własny.

Kod:
<div id="poszukiwania"><div class="gradient-image"><div class="banner"><img src="link do obrazka"><div class="aktualne-badge">AKTUALNE/NIEAKTUALNE/REZERWACJA</div></div><div class="gradient-overlay"></div><div class="gradient-text">CYTAT</div>

</div><div class="gradient-subinfo"> uwagi <span>|</span> uwagi <span>|</span> uwagi <span>|</span> uwagi </div>

Lorem Ipsum is simply dummy text...

<hr class="kreska">

Lorem Ipsum is simply dummy text...</div>

**Arthyen Borgin** · 05-01-2026, 00:47

Broken souls are the easiest to teach new truths

pojmana dusza | kobieta | wiek 20 - 27 | krew dowolna

Weź moją miłość — jeśli musisz ją tak nazwać. Sam doskonale wiem, że nie potrafię kochać, za to dewastować przychodzi mi z zadziwiającą łatwością, zwłaszcza tych, którzy wierzą, że są wyjątkiem. Przykuć moją uwagę to zawsze był grzech ciężki; zatrzymać ją na dłużej — niemal akt samozniszczenia. Dusze czyste mają w tym wyjątkowy talent, zupełnie jakby nie rozumiały, że ciekawość bywa formą wyroku.

Zatrzymałaś mi oddech, przyznaję. To rzadkie. Norno, tkaczko własnych zwiastunów — zasiałaś światło w miejscu, gdzie było tylko chłodne przyzwyczajenie do ciemności i ręce, które dawno przestały drżeć od cudzej krwi. Pozwoliłaś się do siebie zbliżyć, uwierzyłaś, że to coś znaczy. I teraz pytasz, kim jesteś w tej historii.

To proste, kochanie.
Nie muzą. Nie wybranką.
Zwierzyną — która sama podeszła bliżej.

Przychodzę i znikam.
Konsekwentnie, bez pożegnań i bez wyjaśnień. Krzywdzę obojętnością. W końcu nic nie uzależnia tak skutecznie jak brak. Pytanie tylko, czy łakniesz bardziej mnie, czy wyobrażenia idylli: ukojenia, zapomnienia, iluzji bezpieczeństwa.
Ktoś kiedyś Cię skrzywdził. To niemal pewne. Nikt zdrowy nie patrzy w ten sposób.
W Twoich sarnich oczach mogę być wybawicielem, katalizatorem zmiany, a może jedynie chwilowym tchnieniem nowego życia — wybór narracji pozostawiam tobie. Ja dostarczam ramy.
Nie obiecuję stałości. Nie oferuję równości.
Oferuję uwagę — dawkowaną. Obecność — warunkową. Poczucie wyjątkowości, które znika dokładnie wtedy, gdy zaczynasz wierzyć, że na nie zasługujesz.
Zaszczep mi powód, dla którego pozwoliłaś, bym dopisał własny rozdział do Twojej historii.
Opowiedz, od czego uciekasz, a ja zdecyduję, czy warto Cię gonić.

Zapraszam do kontaktu na pw!

**Gabriel Holloway** · 05-01-2026, 20:39

znasz mnie lepiej, niż powinnaś

płeć, wiek, krew i poglądy dowolne

Zawsze jesteś o krok za mną. Wystarczająco blisko, żebym wiedział, że istniejesz. Wystarczająco daleko, żebym znów zdążył zniknąć. Może to przypadek. Może zbyt wiele wspólnych tropów, zbyt często te same nazwiska, miejsca, sprawy. A może po prostu masz do mnie pecha — albo ja do Ciebie.
Możemy znać się jeszcze ze Stanów. Z czasów, gdy wszystko było prostsze: inne struktury, procedury, granice. Może już wtedy wiedziałaś, że coś się nie składa, ale nigdy nie miałaś wystarczająco dużo dowodów. A może dopiero Anglia sprawiła, że nasze ścieżki zaczęły się krzyżować regularnie — zbyt regularnie, by to ignorować.

To nie jest historia o pościgu, raczej o przeciąganiu liny. O rozmowach, które zaczynają się od pytań służbowych, a kończą na rzeczach, których nie powinnaś wiedzieć. O spotkaniach, które formalnie nie powinny mieć miejsca — i o tym, że za każdym razem pozwalasz mi odejść. Czasem świadomie, a czasem dlatego, że nie chcesz sprawdzić, co się stanie, jeśli jednak mnie złapiesz. Nie wiem, czy bardziej chcesz mnie zatrzymać, czy zrozumieć. Nie wiem też, czy ja bardziej uciekam przed Tobą, czy wracam dokładnie tam, gdzie wiem, że znów na Ciebie trafię.
To relacja pełna napięcia i niedopowiedzeń, moralnych konfliktów między obowiązkiem a uczuciem, albo oparta na sprawdzeniu, co stanie się w chwili, gdy jedno z nas wreszcie przestanie odpuszczać.

Poszukuję postaci, z którą Gabriel może być w relacji opartej na niejasnej granicy między obowiązkiem a fascynacją oraz powtarzających się niby-spotkaniach. Możemy założyć wcześniejszą znajomość, albo dopiero zderzyć postacie w Anglii. Interesuje mnie znajomość oparta na rozmowach, niedopowiedzeniach i świadomych decyzjach, żadnym tam szybkim rozwiązywaniu. Nie jest to relacja stricte romantyczna — bliżej jej do gry na nerwach, flirtu i intelektualnego starcia, acz gwarantuję, że nie będziemy się nudzić! Dla postaci nowej, jak i istniejącej <3

zatrzymaliśmy się tylko na chwilę

płeć, wiek, krew i poglądy dowolne

Nie planowałem Cię spotkać. Byłaś po drodze — dosłownie. Przystanek, miasto na chwilę, kawiarnia, w której usiedliśmy tylko dlatego, że padało. Nie było w tym niczego, co zapowiadałoby historię — ot, rozmowa. Jedna, potem druga, zaskakująco długa, jak na ludzi, którzy wiedzą, że każde z nich jutro ruszy w inną stronę. Nie pytam, dokąd zmierzasz, a ty nie pytasz, skąd uciekam. Jest w tym jakaś ulga — brak przyszłości jako warunek szczerości. Mówimy sobie rzeczy, których nie mówi się tym, którzy mają zostać. Śmiejemy się zbyt swobodnie, spacerujemy zbyt długo, zaczynamy zapominać, że to miało być tylko na teraz. To historia o czasie pożyczonym. O wspólnych porankach, które nie powinny mieć kontynuacji. O wyborze: czy rozstać się dokładnie wtedy, kiedy trzeba — czy spróbować przeciągnąć moment, wiedząc, że może to zaboleć jeszcze bardziej.

To mogło zakończyć się pożegnaniem na peronie. Może obiecaliśmy sobie, że się nie odezwiemy i złamaliśmy to szybciej, niż wypada. Pozwoliliśmy, by ta historia wróciła po miesiącach albo latach, już w innych okolicznościach, z pytaniem, czy tamto spotkanie naprawdę było tylko przypadkiem.

Poszukuję postaci, z którą Gabriel miał już relację w przeszłości — krótką, intensywną, osadzoną w czasie podróży lub okresu przejściowego w jego życiu. To coś, co miało swój początek i koniec: bez planów i bez deklaracji. Interesuje mnie, co stanie się z tą relacją teraz, kiedy oboje (a może tylko ona?) się zmienili wraz z okolicznościami i bagażem doświadczeń. Chcę sprawdzić, czy to, co zostało przerwane, da się w ogóle sensownie podjąć ponownie — albo czy lepiej pozwolić temu zostać dokładnie tam, gdzie się skończyło.

nie przyszliśmy tu po to samo

płeć, wiek, krew i poglądy dowolne

Nie będę Twoim rycerzem. Nie będę Cię ratować, ani przynosić kwiatów pod oknem. Najpewniej będziemy się spierać — o metody, o poglądy, o to, kto ma rację i dlaczego to na pewno nie jesteś Ty. Będziesz mnie irytować, z wzajemnością. Zbyt często spotykać się po przeciwnych stronach rozmowy, stołu albo sprawy, której żadne z nas nie zamierza odpuścić.
Nie będziemy się lubić, bynajmniej od razu, a jednak coś sprawi, że będziemy do siebie wracać. Może wspólny projekt, może konieczność współpracy, może zwykła ciekawość, która z czasem zacznie zahaczać o coś znacznie mniej wygodnego. Zorientujesz się, że słuchasz mnie uważniej, niż byś chciała. Ja zauważę, że Twoje zdanie zaczyna mieć znaczenie — i że przestało chodzić wyłącznie o rację.
Nie obiecuję łatwej relacji. To historia o napięciu, które z czasem zmienia temperaturę. O uczuciu, które rodzi się tam, gdzie miało go nie być. O przekraczaniu granic, których oboje byliśmy pewni. Lód może topnieć powoli, albo zatańczymy na ostrzu noża.

Czy skończymy po tej samej stronie?
Czy któreś z nas będzie musiało zrezygnować z własnych przekonań?
A może nigdy nie przestaniemy się spierać, tylko nauczymy się to robić zdecydowanie bliżej siebie?

Poszukuję postaci do relacji opartej na konflikcie, różnicy poglądów lub interesów, który stopniowo (lub niechętnie) przeradza się w fascynację i chemię. Zależy mi na dynamicznej relacji: spory, współpraca wymuszona okolicznościami, przeciąganie liny, zmiana pozycji sił. Nie będzie to łatwa ścieżka romantyczna, ani tym bardziej szybki happy end. Będzie to proces, napięcie, świadomość, że ta relacja coś kosztuje obie strony. Postać może być istniejąca lub nowa. Jestem otwarta na różne konfiguracje (polityczne, zawodowe, ideologiczne, relacyjne) i chętnie dogram coś wspólnie!

**Anastasiya Trubetskoy** · 06-01-2026, 01:26

diamond fires in your eyes, searching endlessly
for your rarest or flowers, or so you called me

mężczyzna, 30+ | dawna, francuska miłość
architekt mojego sukcesu | poglądy, krew dowolna

Z początku wcale cię nie kochałam. Odważnie sięgałam po swoje, tęskniąc za dziecięcym marzeniem o wielkiej, sportowej karierze, a w tych dążeniach pozwalałam sobie na wszystko. Miałeś kontakty i to mi wystarczało; swoim trenerem nazwałam cię pewnie szybciej, niż ty wyraziłeś na to pełną zgodę. Wilim urokiem pozwoliłam ci jednak w siebie uwierzyć; wilim urokiem zaciągnęłam cię do łóżka i w nim też na dłużej zatrzymałam. Lubiłeś mój temperament, ceniłeś też zawodową skrupulatność, więc z czasem podrzędne widowiska zamieniłeś na gwiazdorskie rewie. Pompowałeś we mnie pieniądze i namiętność, a przez to, że mój sen stał się w końcu jawą, na twoim punkcie, tak po prostu, oszalałam.
Nasz wspólny sukces skończył się jednak z chwilą dyskwalifikacji w zawodach, dożywotnio skreślającej mnie do reszty tam, w Paryżu; nasza miłość też tam wtedy umarła ― bo rozczarowanie okazało się silniejsze od uczucia.
Więc przyjechałam tutaj, już bez ciebie; więc zastąpiłam cię ― a przynajmniej to, co przedtem nakazywało mi za tobą płakać ― kimś innym.
Ale ty wróciłeś ― odezwałeś się, objawiłeś obietnicą, na nowo rozpaliłeś to, co wydawało się, że już dawno zgasło.

Szukam charyzmatycznego mężczyzny, który w latach 1951-1953 mieszkał w Paryżu i tam też prowadził moją łyżwiarską karierą, przy okazji wdając się ze mną w płomienny romans. O samej dyscyplinie nie musisz wiedzieć zupełnie nic, dobrze by jednak było, gdybyś posiadał zasoby finansowe i kontakty, dzięki którym rozwinęłam się zawodowo. Po dożywotniej dyskwalifikacji z udziału w zawodach zostawiłeś mnie, jako sportowca i jako kochankę, ja zaś po trzech latach francuskiej beznadziei wyemigrowałam w końcu do Anglii. Skomplikowana relacja z moim nowym lubym poskutkowała ciążą, która przerwała moje poczynania na lodzie; na początku marca 1962 roku zaszłam w kolejną ― której donoszenie do końca twoja obecność skutecznie mogłaby mi wyperswadować. Kto wie, może wraz z nią powróciłoby również dawne uczucie, dolegliwie mącące mi w głowie?

Po więcej szczegółów zapraszam do karty postaci, na priv lub Discorda (sylwka).

**Amodeus Nott** · 09-01-2026, 23:31

Nobody smart plays fair

Rodzina Nott | Krew błękitna | Poglądy antymugolskie

Nasz dom nigdy nie był domem w potocznym tego słowa znaczeniu.
Był systemem. Opartym na ciszy, wiedzy i obowiązku. Uczono nas dyscypliny szybciej, niż zaufania; kontroli szybciej, niż bliskości. Emocje nie były zakazane — były nieistotne wobec tego, co należało unieść.
W tym domu każdy miał swoje miejsce, choć nie zawsze było jasne, czy zostało ono wybrane, czy narzucone. Rodzice tworzyli oś — stabilną, konsekwentną, niewzruszoną. To wokół niej krążyliśmy, ucząc się, gdzie kończy się prywatność, a zaczyna odpowiedzialność za nazwisko, wiedzę i rzeczy, których lepiej nie wypowiadać na głos.
Choć ciężko w to uwierzyć, śmierć pierworodnego syna i najstarszego z braci nie rozbiła tej struktury.
Przestawiła ją.
To, co wcześniej było stabilne, zaczęło uwierać. To, co przemilczane, nabrało ciężaru. Nie było rozpadu — była korekta. Każde z nas zapłaciło za nią własnym kosztem.

Kim jesteśmy dla siebie dzisiaj?

Rodziną z obowiązku? Sojusznikami z konieczności? Rywalami, których system zawsze potrzebował? A może obcymi, których łączy zbyt wiele, by mogli sobie pozwolić na obojętność.

Kogo szukam:

Ojca | Wiek: ok. 55–65 lat
Postać surowa, chłodna w obyciu, oparta na autorytecie, nie na emocjach. Potencjalny mastermind — ktoś, kto myśli kilka ruchów do przodu, zarządza informacją i ludźmi z pozycji kontroli, nie potrzeby dominacji. Ojciec, który rzadko chwali, częściej ocenia. Relacja z Amodeusem może opierać się na presji, oczekiwaniach, niewypowiedzianym rozczarowaniu albo trudnej dumie. To figura władzy, nie czułości — i właśnie w tym tkwi jej ciężar.

Matki | Wiek: ok. 50–60 lat
Łagodniejsza w formie, lecz równie wymagająca w treści. Subtelna, opanowana, świadoma mechanizmów, którymi rządzi się rodzina i świat wokół niej. Może być tą, która „rozumie więcej”, ale mówi mniej. Relacja z Amodeusem nie musi być konfliktowa — raczej nacechowana napięciem, niedopowiedzeniem, emocjami ukrytymi pod powierzchnią. Ciepło nie wyklucza tu kontroli.

Brata | Wiek: ok. 27–30 lat
Charakter i droga życiowa do ustalenia — pełna dowolność. Może być kontrastem, odbiciem, przedłużeniem albo zaprzeczeniem rodzinnego systemu. Relacja braterska może iść w stronę rywalizacji, dystansu, solidarności albo chłodnej obojętności. Interesuje mnie napięcie wynikające z różnic w wyborach i sposobie funkcjonowania w tej samej strukturze.

Siostry | Wiek: ok. 22–25 lat
Cieplejsza, bardziej bezpośrednia, zdolna do rozmowy — takiej prawdziwej, niekoniecznie wygodnej. Osoba, która potrafi krytykować wybory Amodeusa, szczególnie te miłosne, doprowadzać go do szału swoją szczerością, wymądrzaniem się i brakiem filtra. Jednocześnie ktoś, przy kim możliwa jest bliskość, zaufanie i poczucie, że nie wszystko trzeba tłumaczyć. Relacja żywa, intensywna, pełna tarć, ale też emocjonalnego zaplecza.

Zależy mi na dojrzałej grze opartej na mocnej fabule i znaczących relacjach — takich, które mogą eskalować i nie uciekają od konfliktu ani konsekwencji. Nie szukam sielanki, lecz rodziny, która miała władzę i zapłaciła za nią cenę. Po więcej szczegółów zapraszam na PW lub Discorda (malaej).

**Daniel Dodge** · 10-01-2026, 17:54

You're My Favourite Fear

eksżona| 43+| czysta krew| poglądy dowolne

Kochałem cię - to mało powiedziane. Ja cię ubóstwiałem. Wielbiłem.
Całowałem ziemię, po której chodziłaś. A potem się pobraliśmy.

Nasze małżeństwo było krótkie i intensywne, zaczęło się wybuchem, a skończyło hukiem. Nie mam pojęcia, co we mnie widziałaś: byłem spłukany z gównianą pracą bez perspektyw. Takiego gościa jak ja nie przedstawia się rodzicom. Takiego gościa jak ja odprawia się z kwitkiem, kiedy zaprasza na rendez-vous. Od takiego gościa na pewno nie przyjmuje się pierścionka.

A jednak - ty to zrobiłaś. Byliśmy razem młodzi, zakochani, niepoważni i lekkomyślni. Twoi rodzice próbowali nas prostować. Dali nam dom, mi, porządną pracę w zakładach jubilerskich, mogliśmy po prostu żyć, bez większych zmartwień. Musieliśmy jednak też się zachwowywać, a to nie leżało ani w twojej, ani w mojej naturze.

Chciałaś wolności i zemsty, a ja chciałem ciebie. Mieliśmy obrabować zakład twoich rodziców – zabrać kasę, złoto i inne kosztowności i wyjechać. Nie było żadnego wielkiego planu, tylko desperacka potrzeba, by porzucić to, co mieliśmy poukładane. A kiedy nas złapali - ty po prostu mnie sprzedałaś. Zrzuciłaś na mnie winę i… tyle. Twoi rodzice wymusili rozwód. Ja trafiłem do pierdla. A ty, po obserwacji w Św. Mungu (niepoczytalność, bardzo wygodne, hm?), nie miałaś już bagażu w postaci męża-nieroba, męża-nieudacznika.

Miałaś za to dziecko. I z jakiegoś powodu trzymałaś je z daleka ode mnie. Minęły 24 lata.
Wyszłaś za mąż drugi raz. Co teraz?

Niełatwo być rozwódką w latach 40., ale co to dla ciebie, prawda? Wywodzisz się z dobrze sytuowanej rodziny, zatem źle nie miałaś. Rodzice już o to zadbali. A czy ty zadbałaś o swoje interesy? Czy zakłady jubilerskie przędzą jeszcze lepiej pod twoją batutą czy macierzyństwo sprawiło, że zostałaś housewife pełną gębą? A jak tam twoje trucicielskie skłonności?

Rola syna jest już zaklepana - także rozgrywkę rozpoczniesz w doborowym towarzystwie
(dziecko, eksmąż i jego, to znaczy moja, nowa dupeczka).

Po więcej szczegółów zapraszam do mnie na pw lub discorda (s.zkoda). W kwestii dalszych losów postaci przekieruję do tworzącego się syna.

Nie jest to oczywiście must-have, ale bardzo docenię za wizerunek Goldie Boutilier
(powiedzmy, że mam typ) <3

**Almyra Warren** · 14-01-2026, 22:55

A broken heart bleeds tears

eks | wiek dowolny | poglądy, czystość krwi - dowolne

To było zaraz po szkole. Pracowałam jako kelnerka w jednej z restauracji, byłeś parę razy na obiedzie. Możliwe, że kojarzyłeś mnie ze szkoły lub zwróciłam Twoją uwagę robiąc coś głupiego, zresztą, jak często. Nasz związek może nie był zbyt długi, ale na pewno był momentami burzliwy. Byłam jednak przekonana o Twoich dobrych intencjach, prawda okazała się jednak inna. I długo nie mogłam się z tym pogodzić. A może to Ty wyczuwałeś, że nie jestem w stanie pokochać Cię całym sercem? I postanowiłeś postawić wszystko na jedną kartę? A może od początku zależało Ci na czymś jeszcze innym?

Szukam ekschłopaka Almyry. Warren w latach 56-57 przebywała w Anglii, dorabiając w jednej z miejscowych restauracji. Poglądy i krew nie mają znaczenia - tak samo jak i wiek. Jej chłopak mógł być od niej dużo starszy lub w tym samym wieku. Almyra jest dość łatwowierna, przez co mogła również popaść w dość nieciekawe towarzystwo. Związek na pewno zakończył się przed jej wyjazdem do Francji (58 rok).
Jestem otwarta na wszelkie propozycje, jak i aktualne relacje - mogą się nienawidzić, Almyra może się bać swojego eks, mógł zostawić jej pewnego rodzaju szramę w psychice.
Zapraszam do kontaktu na discordzie <3

A true friend is a forever friend

przyjaciółka | 22 - 26 lat | krew dowolna | poglądy neutralne

Mogłam powiedzieć Ci wszystko, tak samo jak Ty mnie. Wiedziałam, że każda moja tajemnica, każde słowo są przy Tobie bezpieczne. Mogłyśmy spędzić dnie śmiejąc się do rozpuku, z największej głupoty, mogłyśmy również schować się pod pierzyną i płakać kilka godzin. Nie były dla mnie ważne Twój wiek czy krew - najważniejsze, że byłaś moją bratnią duszą w szkole i w pewien sposób uzupełniałyśmy się. Wiedziałaś o mnie wszystko - i nie bałaś się powiedzieć mi o sobie wszystko. Czy nasz przyjaźń trwa do teraz?

Szukam dla Almyry przyjaciółki szkolnej - z możliwością utrzymywania się przyjaźni do teraz. Almyra na pewno oddałaby wszystko swojej bratniej duszy, wskoczyłaby za nią w ogień, przychyliłaby jej nieba gdyby tylko mogła. Nie musi być to osoba z tego samego domu ani w tym samym wieku - nie jest to mus. Krew również nie gra aż tak wielkiej roli - może być czysta, może być mugolska. Almyra ma dość neutralne poglądy, nie przeszkadzają jej osoby o mugolskiej krwi, więc raczej z osobami o poglądach antymugolskich nie nawiązałaby przyjacielskiej relacji.
Jeśli masz jakieś inne pomysły, chciałbyś spróbować - zapraszam na discorda! <3

**Riven Thorne** · 21-01-2026, 23:36

A friend is someone with whom you dare to be yourself

wiek: 22-25 | kobieta | krew dowolna | poglądy dowolne

Kiedyś byłyśmy nierozłączne. Każdą wolną chwilę w Hogwarcie — i poza nim — spędzałyśmy razem, a gdy nie mogłyśmy się zobaczyć, sowy kursowały między nami bez wytchnienia. Zimowe popołudnia mijały nam na schodach między trzecim a czwartym piętrem, na gorących plotkach o wszystkim i wszystkich. Latem kąpałyśmy się nocą w morzu, ja spierając z twojej sukienki plamy po mugolskiej oranżadzie, ty zaplatając mi warkocze do snu. Przy tobie czułam, że mogę wszystko — przenosić góry, sięgać gwiazd. Wierzyłam, że będziesz obok na zawsze.
Z czasem zrozumiałam, że to nie była zwykła przyjaźń. Pewnego wieczoru na pomoście pocałowałam cię — i wtedy coś pękło. Nie byłaś gotowa? Wystraszyłaś się? Nie czułaś tego samego? Bolało, gdy zaczęłaś mnie unikać, gdy milczenie zastąpiło nasze listy, a nasza relacja — jak płomień świecy — zgasła.

„Nie widziałam Cię już od miesiąca.
I nic. Jestem może bledsza,
trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
Lecz widać można żyć bez powietrza.”

Moje życie się zmieniło — ja się zmieniłam. A jednak, gdy po latach znów stanęłaś na mojej drodze, wspomnienia wróciły. Czy zechcesz spróbować odbudować to, co kiedyś nas łączyło?

Szukam dla Riven dawnej przyjaciółki — tej, w której zakochała się jeszcze w czasach szkolnych lub krótko po ich zakończeniu. Po latach spotykają się ponownie, a Riven bardzo zależy na odbudowaniu tej relacji. Raczej nie będzie tu miejsca na wątek romantyczny (serce Riven jest już zajęte), ale widzę ogromny potencjał na głęboką, intensywną więź kobieta–kobieta i silną, emocjonalną przyjaźń.

Chciałabym, aby ta relacja rozwijała się stopniowo, dlatego szukam osoby chętnej do zaangażowania się w dłuższą fabułę. Nie planuję wątków z góry — wolę podążać za flow i pozwolić historii prowadzić nas tam, gdzie zechce.

Lorelai · 22-01-2026, 18:20

No. I can survive well enough on my own— if given the proper reading material.

aranżowane małżenstwo| nienawiść | czystość krwi| pozory

Nie przepadamy za sobą, nie lubimy się.... nasze przyszłe małżeństwo zostało zaaranżowane przez nasze rodziny, czyż nie jest to idealny wizerunek świata? Lorelai nie zgadza się z tym chociażby dlatego, że dla niej nie ma czarodziejów podzielonych na tych pochodzących z mugolskich rodzin czy na tych z czystej krwi. Wszyscy są równi. Tylko, że ta idea nie zgadza się z tym co jej rodzina myśli, już zdołała przywyknąć do tego, że jest czarną owcą rodziny i sprawia tylko pozory, że nienawidzi tych z mugolskiego pochodzenia.
Wtedy pojawia się on, tak samo niezadowolony z tego aranżowanego małżeństwa jak ona. Nie polubili się od pierwszego spotkania, nawet gdy udawali przed swoimi rodzinami, że są dla siebie stworzeni. Dlaczego? Dla pozoru, bo oboje prowadzą swoje życia, których nie chcą się zrzec na rzecz czystości krwi, oboje nie są w tym wszystkim zgodni...
Tylko czy nagle z czasem nie pojawi się uczucie, które nie są w stanie zinterpretować? Czy to przyjaźń, czy może coś więcej? Może jednej stronie zaczyna zależeć bardziej? Może tak naprawdę życie jako osoba czystej a raczej błękitnej krwi nie jest takie złe?

W skrócie szukam dla moje pani Malfoy, mężczyznę, który jest w przybliżonym wieku (jakieś 20-25 lat), który także pochodzi z rodziny o czystej krwi a ich małżeństwo zostało zaaranżowane przez ich rodziców. Nie muszą się lubić, wręcz jest wskazane, że czują do siebie niechęć. Lorelai nie jest przeciwna czarodziejom z mugolskiego pochodzenia, nawet gdy ukrywa to przed rodziną, może oni się dowiedzieli i wysłali tego pana, żeby ją naprostował? A może tak jak ona, on także uznaje, że czarodziej to czarodziej, nie ważne jakiego pochodzenia?

Jestem osobą ugodową, jeśli masz pomysł na tę relację to wal śmiało, jestem otwarta na wszelkie dyskusje. Nie obiecuję end-game, ale na pewno będzie to ważna relacja w życiu Lorelai. Może nawet z czasem pojawi się jakieś uczucie, albo chemia? Kto wie!

**Arabella Bones** · 25-01-2026, 13:00

Dawna miłość

Mężczyzna | Wiek 40 - 50| Echo przeszłości

Szukam Ciebie, tego uśmiechu z przeszłości. W czasach, gdy serca były młode, odważne i pełne niecierpliwej pasji, nasze drogi niemal się splotły, a jednak los uparł się zostawić między nami niedopowiedzenie. Nie było dramatów ani gwałtownych rozstań, było tylko to jedno spojrzenie za długo i krok wykonany za późno.
Minęły lata. Mam trzydzieści dziewięć lat i nigdy nie wyszłam za mąż, nigdy też nie związałam się na tyle, by zapomnieć, jak bije serce wtedy, gdy bije naprawdę. Moja przeszłość nie jest burzliwa, lecz nosi w sobie jedno imię, którego nie wypowiadam głośno. Może Twoje?
Wspomnienia leżą dziś gdzieś zakurzone, schowane między codziennością a przyzwyczajeniem, lecz ich echo wciąż potrafi wrócić. W ciszy wieczoru, w zapachu deszczu, w momentach, gdy świat na chwilę zwalnia wiem, że to, co nie zostało przeżyte, wcale nie znika.
Nie szukam obietnic ani naprawiania przeszłości. Nie chcę nadrabiać straconego czasu ani udawać, że nic się nie wydarzyło. Szukam tylko odpowiedzi na pytanie, które noszę w sobie od lat: czy Ty też pamiętasz?
Jeśli wiesz, że to o Tobie — odezwij się.
Arabella

Szukam postaci męskiej, do której serce Arabelli zabiło mocniej w przeszłości. Z jakiegoś powodu postaci te nigdy nie związały ze sobą swoich losów.
Postać ta może mieć już rodzinę - żonę i dzieci. Może być wdowcem. Może być kawalerem. Na wszelkie opcje jestem otwarta, tak samo jak nie umawiam się na end game, jestem ciekawa jak ta relacja się potoczy i gdzie może postaci zaprowadzić.
Dlaczego nie związany swoich losów. To również jest od ustalenia, ponieważ chcę, aby druga osoba miała również elastyczność i możliwość dopasowania już do trwającej gry albo powstającej karty.
Jeżeli to ogłoszenie cię zaintrygowało to zapraszam do kontaktu.
Na discordzie znajdziesz mnie pod nickiem- Kenneth Fernsby.

Przyjaciele i znajomi

Mężczyźni/kobiety | Wiek 30 - 50| Przy filiżance herbaty

Szukam ludzi, z którymi można być sobą bez zbędnych pytań i tłumaczeń. Takich, przy których cisza nie ciąży, a rozmowy potrafią ciągnąć się godzinami, czasem zupełnie o niczym. Mieszkam w Dolinie Godryka i wierzę, że to jedno z tych miejsc, gdzie ludzie naprawdę się spotykają, a nie tylko mijają.
Może znamy się stąd. Z krótkich rozmów przy płocie, ze spacerów po dolinie albo z przypadkowych spotkań, które z czasem przestają być przypadkowe. A może połączyła nas praca w rezerwat magicznych stworzeń Bulstrodów, wspólne zmęczenie, zapach ziemi i ten rodzaj porozumienia, który rodzi się bez słów. Niewykluczone też, że poznaliśmy się dawno temu, w bardziej burzliwych czasach, kiedy świat wymagał odwagi, a ludzie trzymali się siebie trochę mocniej.
Szukam przyjaźni prawdziwej, niewymuszonej. Kogoś, z kim można usiąść przy herbacie i szarlotce, porozmawiać, pośmiać się albo po prostu posiedzieć w ciszy. Kogoś, komu można zaufać i z kim chce się dzielić codzienność, nawet tę zupełnie zwyczajną.
Jeśli czujesz, że nasze drogi mogły się kiedyś przeciąć, albo że mogłyby się jeszcze spotkać, odezwij się. Być może właśnie Ciebie brakowało w moim świecie.

Arabella.

Szukam postaci, z którymi Arabella mogła związać swoje losy. Takich, których może nazwać przyjaciółmi lub dobrymi znajomymi. Mogą znać sę jeszcze od czasów szkolnych, mogą z pracy albo zwyczajnie są sąsiadami. Możliwe też drogi przecięły się w zupełnie niespodziewany sposób. Każda opcja jest możliwa i każdą chętnie przyjmę.

Na discordzie znajdziesz mnie pod nickiem- Kenneth Fernsby.

**Drusilla Carrow** · 25-01-2026, 14:53

Authority - it's you and me

Małżonek | akolita | kochający ją całym sercem | pasjonata czarnej magii

♫

Po ukończeniu nauki w Hogwarcie Drusilla nie stanęła przed wyborem - jej przyszłość była przesądzona. Ród Lestrange doprowadził do małżeństwa z Uarraidhgiem Carrowem, by umocnić sojusz dwóch potężnych rodzin, zjednoczonych przez ideologię, wpływy i kult kontroli. Przyjęła tę decyzję bez sprzeciwu, świadoma ceny i znaczenia nazwiska. Ślub był uroczysty, lecz całkowicie pozbawiony romantyzmu - stanowił manifest siły, publiczne potwierdzenie władzy. Przyjmując nazwisko Carrow, wkroczyła w nową tożsamość, od pierwszego dnia realizując ją z chłodną, bezbłędną precyzją.

Początki ich relacji opierały się na ostrożności, napięciu i milczącym badaniu granic. Poruszali się wokół siebie jak drapieżniki, gotowi do ataku, lecz zbyt świadomi swojej wartości, by działać pochopnie. Drusilla szybko pojęła, że Uarraig nie szuka żony uległej - pragnął partnerki silnej, bezkompromisowej i lojalnej, zdolnej stać u jego boku, nie w jego cieniu. Jego obecność działała na nią drażniąco i pobudzająco zarazem - wyostrzała myśli, podnosiła czujność, nie pozwalała na żadną słabość.

Z czasem napięcie przerodziło się w pasję - gwałtowną, intensywną i pozbawioną iluzji. Ich związek stał się areną siły, pełną milczących porozumień, konfrontacji spojrzeń i namiętności, która nie potrzebowała słów. Drusilla, chłodna i zdyscyplinowana, pozwalała sobie przy nim na coś skrajnie niebezpiecznego - odsłonięcie ambicji, gniewu i pragnienia dominacji. Uarraig nie próbował jej łamać; odpowiadał własnym ogniem, bez strachu i bez cofania się. Byli sobie równi - w sile, w głodzie władzy, w intensywności.

Ich miłość nie była łagodna ani bezpieczna. Była zaborcza, dumna, brutalnie lojalna. Kłócili się rzadko, lecz gdy do tego dochodziło, napięcie było niemal fizyczne, jakby każde z nich sprawdzało, czy drugie wciąż jest wystarczająco silne. Nigdy jednak nie podważali swojej jedności. W świecie zdrady, fałszu i politycznych gier stanowili dla siebie punkt stały - nie dlatego, że byli naiwni, lecz dlatego, że ufali sobie bezgranicznie, wiedząc, że razem są groźniejsi niż osobno.

Z biegiem lat małżeństwo przestało być obowiązkiem. Stało się jedyną relacją, w której Drusilla nie musiała grać, nie musiała się bronić, nie musiała ukrywać ostrza. Uarraig był jedynym człowiekiem, którego umysł znała, lecz nigdy nie próbowała podporządkować - bo był jej sojusznikiem, lustrem i równym przeciwnikiem, a to znaczyło więcej niż miłość w jakiejkolwiek innej formie.

Pan Carrow poszukiwany - dumny posiadacz tego nazwiska, spełniony zawodowo i rodzinnie czarodziej, akolita. Mężczyzna, który przekuwa swoją determinację i siłę małżonki we władzę i uporczywe dążenie do postawionych swoich celów. Mężczyzna, który - choć w sobie dziwny sposób - kocha Drusillę na zabój, a ona - w jeszcze dziwniejszy sposób - mu tę miłość odwzajemnia. Mają już dorosłe dzieci, więc już od kilku lat budują swoją pozycję, nie musząc koncentrować się tylko na wychowywaniu potomków. Zapraszam na pw albo discorda - ukocham za stworzenie tej postaci!

Zaloguj się
Login:
Hasło:	Nie pamiętam hasła
	Zapamiętaj mnie