08.05.1962 | sparing Jaspera i Leonie

[Leonie Figg]

Ariundle Oakwood

Data wątku: 08 maja 1962
Uczestnicy wątku: Jasper Prince, Leonie Figg
Główny cel wątku: Sparing magiczny

KOŚĆ WIOSNY
Zaczyna mocno wiać. Wiatr porywa płatki kwiatów i kurz. Powietrze wypełnia wir drobnych cząstek. Widoczność pogarsza się na moment. Trzeba osłonić oczy. Ubrania łopoczą głośno. Krajobraz staje się niespokojny. Piasek drażni wasze oczy. Otrzymujecie -5 HP i karę -10 do końca dnia do wszystkich akcji wymagających celowania.

[Jasper Prince]

Przewrócił oczami, bo było coś niekomfortowego w myśli, że Ned podwiesił jego narzeczoną, a zarazem jak ognia unikał przy akolitach tematu własnej rodziny. Wolałby, żeby Leonie przychodziła z prośbą o sparingi do niego i cieszył się, że to zrobiła... ale niestety niezbyt się popisywał. Co, jeśli ją zniechęci i następnym razem znów poprosi aurora o jakieś Levicorpus?
- Protego! - nie zdążył nawet jej odpowiedzieć, bo wyprowadziła prędko kolejny atak. Ataki. Drugi chybiłby celu, ale tak wiało, że Jasper i tak nie mógł tego oszacować.

1x k100 (Protego):

4

[Jasper Prince]

- Lee, wystarczyło poprosić o taniec! - ktory byłby składniejszy niż malo rytmiczne pląsy, do których zmusiła go magia. W tych warunkach celowanie było praktycznie niemożliwe, jego różdżka co raz celowała w Leonie, a co raz w jej rozwiane włosy, ale duma i tak kazała mu próbować:
- Rictusempra! - rzucił ponownie.

-15 HP (5 wichura, 10 Tarantallegra)
-10 celowanie
st. 55

1x k100 (Rictusempra):

11

[Leonie Figg]

Roześmiała się promiennie, widząc pląsającego podczas pojedynku Jaspera. Dobry humor nie przygasał nawet przez kilka nieudanych zaklęć, jakby nadrabiała cały stres i lęk z ostatnich dni. - Ech, Jase. Chyba zaraziłam cię moim pechem! - odpowiedziała i zaklaskała, widząc jego wzbudzone czarem pląsy. Lubiła, kiedy tańczył. Lubiła też, kiedy tańczyli razem. Ale tym razem nasyciła się tylko krótkim momentem zwycięstwa, zanim znów poruszyła nadgarstkiem w jego kierunku i szepnęła, - Finite.

[Leonie Figg]

Przez chwilę rozważała jeszcze, czy nie spróbować przemienić go w królika, tak jak wcześniej zamierzała (czy rozpoznałaby w zwierzątku swojego narzeczoneg?), ale finalnie Leonie zdecydowała się na bardziej poetyckie wyrównanie magii. Kolejny pomysł szybko wypłynął na taflę myśli, kontrast do wyciszonego już przymuszenia kończyn do tańca. - Vincula Terrae - spróbowała, mając nadzieję, że tym razem wiatr nie szarpnie jej różdżką i nie zmieni toru wiązki.

65 - 15 + 10 = ST 60

1x k100 (Vincula Terrae):

54

[Jasper Prince]

-To ten wiatr! - odkrzyknął, bo porywy wichru rozmywały nie tylko widok, ale i ich słowa. - Dziękuję. - skłonił się dżentelmeńsko, jakby w podziękowaniu za taniec, gdy uprzejmie zdjęła z niego zaklęcie. Pamiętał jak w szkole robili wszystko, byleby sobie dopiec przy takich sparingach. Może dlatego nigdy nie złapał bakcyla pojedynków, nie lubił złośliwej rywalizacji (w odróżnieniu od cholernego Berga).
- I może to nie pech, a nieodpowiedni partne— - zaczął, wcale nie czując zazdrości wobec Neda...
Leonie wyprowadzała już jednak kolejny atak, więc nie dokończył zdania. Urwał, by wznieść tarczę, ale w ostatniej chwili zmienił decyzję. Kątem oka widział, że jej zaklęcie chybi i postanowił skorzystać z okazji.
- Ducklifors!

1x k100 (Ducklifors):

56

[Jasper Prince]

Zaklęcie prawie się udalo, ale ostry poryw wiatru sprawił, że poleciało... w drzewo. Dobrze, że drzew nie da się zmienić w kaczkę.
-Ducklifors! - spróbował ponownie. Leonie to zaczęla tymi królikami, więc...

st 50, ale z wiatrem 60

1x k100 (Ducklifors):

85

[Leonie Figg]

Leonie dygnęła tanecznie w odpowiedzi na jego ukłon, wyglądali jak para, która właśnie doczekała końca piosenki na parkiecie podczas balu, nie jak narzeczeństwo pojedynkujące się na próbę w porywistym wietrze i cząsteczkach piasku, które usilnie próbowały dostać się do ich oczu. Na jej twarzy, mimo wszystkich powodów związanych z pogodą, dzięki którym można było narzekać, nadal widniał szeroki uśmiech. Błogo nieświadoma zazdrości rozpychającej się w myślach Jaspera, bawiła się dziś znacznie lepiej, łącząc odświeżenie podstaw z zabawą. Z zaufaniem. - No---! - cmoknęła, słysząc wybraną przez niego inkantację, a dźwięk wyrywający się z gardła był jedynym dowodem wzburzenia, że zdecydował się sięgnąć po jej strategię przeciwko niej. Wiązka czaru rozbłysła w powietrzu i jeżeli nie chciała zostać kaczką, musiała coś na to zaradzić. - Protego!

65 - 15 + 10 = PS 60

1x k100 (protego):

6

[Leonie Figg]

No i masz babo placek. W jednej chwili była samicą zdecydowanie ludzkiego gatunku, trzymającą w dłoni różdżkę, a w drugiej zmalała, obrosła pierzem, pacnęła na ziemię, wylądowała na kuperku i kwaknęła, ze zdziwieniem przyjmując zmianę w perspektywie świata. Topolowe drewienko upadło obok niej, na łoże z mchu, a Leonie, teraz pod postacią ptaka, pokręciła główką i rozprostowała skrzydła. Cóż, skoro Jasper zagrał jej kartą, jedyne, co mogła zrobić, to spróbować obrócić to na swoją korzyść: więc zaczęła szybko - i dość koślawo - dreptać w jego kierunku, nadal z rozsuniętymi na boki skrzydłami, usiłując wyglądać przy tym niebezpiecznie. To atak. - Kwa! Kwa! - groziła mu w bitewnym okrzyku.

[Jasper Prince]

WRESZCIE COŚ MU WYSZŁO.
Roześmiał się serdecznie, nie tylko z rozwoju sytuacji, ale i z ulgą na myśl, że nie będzie w porównaniu do Neda dużo większą niedojdą. Znaczy, aurorowi pewnie wyszło wszystko, ale Jasper chciał by udało się COKOLWIEK. Z fascynacją obserwował, jak Lee momentalnie zmienia się w małą i słodką kaczuszkę. Dawno nie bawił się transmutacją, może to przyjemniejsze niż te wszystkie bitewne zaklęcia.
Przykucnął, gdy ruszyła w jego stronę.
- Och, Lee, zaręczam, że i teraz wyglądasz uroczo! - roześmiał się. I bezbronnie. - W razie czego mogłabyś pewnie wziąć różdżkę w dziubek... - doradził, na wypadek gdyby to. nie był tylko sparing. Prawiąc jej o czujności, stracił jednak własną. Kaczuszka wyglądała tak uroczo, że nie wyczuł zupełnie jej bitewnej postawy.

przez dwie tury podziwiam kaczuszkę, możesz do mnie dobiec i rzucać na ATAK

[Leonie Figg]

- Kwa!! - zaoponowała, ponieważ miała wyglądać wojowniczo i groźnie, a nie uroczo. Czy on nie otrzymał scenariusza? A co miała zrobić z różdżką trzymaną w dziobie? Zamachnąć się nią na Jaspera i pokłuć go w kostki? O nie, ona miała inny plan. Sprytny, chytry. Dotarłszy do kucającego narzeczonego, rozdziawiła rzeczoną potworną paszczę i zamierzyła się na jego kolano.

1x k100 (siła kaczego ugryzienia!!!):

21