Schody brukowane na Stepney Green

[Mistrz Gry]

Schody brukowane na Stepney Green

Znajdują się pomiędzy opuszczonym, zarośniętym ogrodem jednego z porzuconych domostw, a zapadniętym wejściem do podziemnej piwnicy, która kiedyś służyła jako schron. Schody są krótkie, zbudowane z dużych, nieregularnych kamieni, pokryte lekkim mchem; zbierające wodę poprzez dość głębokie dziury i wyżłobienia. Każdy stopień jest inny jeden pęknięty, inny odchylony, kolejny pozbawiony kluczowych elementów. Ciężko jednoznacznie stwierdzić dokąd prowadziły. Wydawać się mogło, że były kiedyś istotnym łącznikiem między dwiema ulicami. A może prowadziły do dawno nieistniejącego budynku? Tubylcy szeptają o nielegalnym klubie, ale czy można wierzyć im na słowo? Teraz stały się miejscem miejscowych schadzek, chwil krótkiego odpocznienia.

[Almyra Warren]

04 maj 1962 r.

Ile minęło od ich pierwszego spotkania? Miesiąc? W sumie, to nie wiedziała dokładnie. Czy to ważne, ile się już znali? Ważniejsze chyba było to, jak na siebie działali. Almyra nie sądziła, że spotkania z mężczyzną mogą być jakąś ważniejszą dla niej chwilą, a tu proszę. Ku swojemu zaskoczeniu dobrze się czuła przy Orionie, i nawet gdzieś zawsze wyczekiwała ich spotkań. Długi czas przepraszam mężczyznę za swoje zachowanie w restauracji. Wiedziała, że nie powinna tyle wspominać i tak bardzo łapać się przeszłości... Zwłaszcza, że to temat zamknięty. Nie było już niektórych ludzi w jej życiu. Przyzwyczaiła się do tego, ale nie mogła w stu procentach też powiedzieć, że czuła się z tym dobrze. Jeśli jednak ktoś nie cchciał utrzymywać z nią kontaktu, czemu nie mogła tego puścić całkowicie?
Nie mniej jednak, teraz skupiała się głównie na pracy. co jakiś czas w swoje życie wprowadzając coś, czego nie robiła od naprawdę długiego czasu. Spotykanie się z kimkolwiek. W końcu dowiedziała, że Orion jest z rodziny Blacków i to ten niesławny brat Nylah. Wiedziała, jak działał na swoją siostrę, słuchała jej narzekań, ale w międzyczasie po kryjomu się z nim co jakiś czas spotykała. Czy było to normalne zachowanie? Oczywiście, że nie, przynajmniej nie według Almyry. Ale coś ją ciągnęło do mężczyzny i nie mogła sobie odmówić spotkań z nim. Do tej pory widywali się w miejscach publicznych. Pogrążąjąc się w rozmowie, nawet momentami i wspomnieniach, o których Almyra czasem mówiła (ale nie w takim stopniu jak na kolacji...), poznając pewną sferę swojego życia. Warren wiedziała, że raczej niczego naprawdę trwałego nie będzie między nimi. Nie była z błękitnokwistej rodziny, toteż nie była w żadnym przypadku interesującym "kąskiem" dla rodziny Black. Niby się tym nie przejmowała, ale z drugiej strony, gdy myślała o mężczyźnie, robiło jej się cieplej i przyjemniej i Almyra nie była pewna, czy to tylko... cielesność jego ją przyciąga. Faktem jednak było to, że do tej pory nie poczyniała żadnych kroków ku ewentualnym zbliżeniom, jakiekolwiek by one nie były. Jednak zdazało się muśnięcie dłoni, przypadkowe bądź przemyślane, ukradkowe spojrzenia... Odbywał się między nimi delikatny flirt, niedostrzegalny aż tak bardzo przez ludzi wokół - zwłaszcza, jeśli nikt się im nie przyglądał.
Dzisiaj jednak coś się zmieniło. Opuszczając miejsce, w którym zdawało się być zbyt tłocznie dla nich, skierowali swoje kroki ku spokojniejszej dzielnicy. Mało uczęszczane schody na Stepney Green zdawały się być idealne do przyjemnej, nieco tajemniczej schadzki - znajdywali się na swieżym powietrzu, co Almyra uwielbiała, a mimo to nie byli narażeni na ciekawskie spojrzenia innych ludzi. Będąc już poza ich zasięgiem, Almyra przysunęła się nieco bliżej Oriona, pozwalając sobie na delikatnie muśnięcia jego dłoni - nie miała jednak jeszcze na tyle dużo w sobie odwagi, by wykonać krok do nieco bliższego kontaktu. W pewnym momencie jednak odsunęła się, podchodząc do kamiennej barierki schodów i wzięła głębszy wdech, kładąc na niej obydwie dłonie. Przeszedł ją dreszcz, kamień był chłodny.
- Chyba nigdy tutaj nie byłam. Albo nie zwróciłam na to miejsce nigdy zbytniej uwagi. - powiedziała spokojnie, przez moment lustrując spojrzeniem widok, po czym odwróciła się w stronę Oriona, opierając się dolną częścią pleców o kamień za sobą. Dłonie caly czas leżały na barierce. - A Ty? Byłeś już tutaj kiedyś? - możliwe, że był. Możliwe, że nawet z kimś innym, jako że Almyra byla praktycznie pewna, że ktoś taki jak Orion Black mógłby mieć kobiet na pęczki... Ale wyobrażała sobie w tym momencie, że jest dla niego kimś ważnym.