Chatsworth House (Derbyshire)

[Mistrz Gry]

Chatsworth House (Derbyshire)

To okazała rezydencja arystokratyczna otoczona rozległymi ogrodami i parkiem krajobrazowym. Siedziba mugolskich książąt angielskich. Budynek wyróżnia się imponującą, barokową fasadą z kamienia, licznymi wieżami, wykuszami i bogato zdobionymi detalami architektonicznymi. Całość tworzy harmonijny kompleks z dziedzińcami, bocznymi skrzydłami i rozległymi wejściami, nadając rezydencji monumentalny, reprezentacyjny charakter. Wnętrza Chatsworth House są przestronne i eleganckie, wypełnione dziełami sztuki, rzeźbami, gobelinami oraz historycznymi meblami. Otoczenie pałacu obejmuje szerokie trawniki, ogrody formalne, alejki drzew i stawy, które płynnie przechodzą w naturalny krajobraz parku.

[Mistrz Gry]

18 maja 1962 r.


Chatsworth House od wieków kojarzono w świecie magów wyłącznie z mugolskimi dostojnikami. Nieliczni wiedzieli jednak, że pojedynczy członkowie tutejszej arystokracji przejawiali zdolności magiczne, być może skrywając je przed resztą domowników. Przekonać się o tym już wkrótce miała Violet Macnair. Kilka dni temu zdradzała tajemnice przyszłości zapisane w kartach pewnej młodej czarownicy, która odwiedziła ją w sklepie zielarskim. Owa klientka niestety magicznie zniknęła – czy raczej bezczelnie zbiegła – przed uiszczeniem stosownej zapłaty, lecz na jej nieszczęście wróżbitka zapamiętała charakterystyczny wisior z herbem zdobiący jej szyję. Gdy więc zadała kilka pytań na mieście i podążyła tropem symbolu, dotarła aż do Derbyshire, pod progi niezwykle bogatej rezydencji.

W tym samym czasie pod murami dworu pojawił się również Gabriel Holloway. Złodziej, dowiedziawszy się od zaufanego informatora, że to miejsce jest prawdziwą kopalnią złota, a trzymane w skarbcu kolekcje biżuterii mogłyby wpędzić w zdumienie samą angielską królową, postanowił rozejrzeć się bliżej. Czegoś takiego przecież nie mógł puścić mimo uszu. Nie od dziś wiadomo, że pod mugolskim dachem rzadko czekały większe przeszkody. Czy jednak tym razem miało być tak samo?

Violet i Gabriel weszli do ogrodu z dwóch przeciwnych stron. Wysoki płot chroniący prywatność właścicieli nie zatrzymał ich na długo, a cisza i opustoszały teren wokół posiadłości pozwalały sądzić, że pod jej dachami nikogo nie było. Czy to idealna chwila, by sięgnąć po to, co miało wpaść im w ręce? Żadne z nich nie mogło wiedzieć, że nieco dalej, w gęstwinie krzewów, zakwitł rzadki kwiat. Z jego wnętrza unosił się delikatny pyłek, który leniwie osiadał na ścieżkach i klombach, dodając odwagi każdemu, kto znalazł się w jego zasięgu.

Gdy ruszyli w głąb ogrodu – przy okazji zbliżając się do siebie – krzewy, drzewa i barwne rabaty zadrżały niespokojnie. Liście zaszeleściły ostrzegawczo, pnącza napięły się jak struny, a ziemia pod stopami dziwacznie zadrżała. Roślinność, jakby przebudzona z nagłego snu, postanowiła stanąć w obronie domu.

Zadanie jest precyzyjne: aby przedostać się przez ogród, zdobyć cenne łupy z wnętrza dworu lub uciec z posesji, Violet i Gabriel, muszą razem powstrzymać rozdrażnioną roślinność magiczną. Zadanie to powinni wykonać przy jak najmniejszej ilości śladów, bo przecież każdy z nich zwiększał ryzyko rozpoznania. Konieczne zatem będzie dopasowanie odpowiedniej metody oswojenia do napotkanych roślin. Jeśli nie powstrzymają roślin, te mogą ich złapać i pozostawić w pułapce aż do powrotu właścicieli posesji. Ich sojusznikiem staje się jednak aura niesamowitej Floraconiuncti, za sprawą której wspólna droga okazuje się oczywista, a każdy triumf zbliża ich do siebie, czyniąc kolejne przeszkody lżejszymi do pokonania.

Rozgniewane rośliny

Aby osiągnąć cel, należy pokonać przynajmniej trzy stojące postaciom na drodze rośliny. Pomyślne oswojenie sprawi, że moc płynąca z tajemniczej rośliny wzmocni się.

1. Chińska kąsająca kapusta
Roślina wyskakuje z rabaty i próbuje gryźć wszystko, co się rusza, szeleszcząc liśćmi i zostawiając ślady walki.
Przykładowa metoda oswojenia:
Podsunąć jej wilgotną, nasączoną wodą tkaninę lub kawałek skórzanego paska. Kapusta chwyci go zębami i zajmie się żuciem, co pozwoli przejść obok bez hałasu. Ważne, by nie szarpać rośliny – agresja tylko ją pobudza.
Po oswojeniu: postacie czują, jak ich ruchy i decyzje zaczynają się prawdziwe synchronizować. Kiedy jedno sięga po gałąź, drugie instynktownie robi krok w bok. Gdy jedno coś zauważa, drugie niemal w tej samej chwili odwraca głowę w tym samym kierunku. Towarzyszy im wrażenie, że działają jak dobrze zgrany duet, nawet jeśli poznali się dopiero przed chwilą.

2. Kłaposkrzeczka
Histeryczna roślina zaczyna wrzeszczeć i śpiewać, gdy ktoś zbliży się do klombu, co może zwabić postronnych.
Przykładowa metoda oswojenia:
Delikatnie obsypać ziemię wokół korzeni odrobiną nawozu lub wilgotnej, żyznej gleby z sąsiedniego klombu. Kłaposkrzeczka natychmiast skupia się na posiłku i cichnie, mrucząc z zadowolenia.
Po oswojeniu: gdy roślina milknie, ogród na moment staje się zaskakująco spokojny. W tej ciszy czują, że obecność drugiej osoby działa kojąco, niemal jak ciepło bijące od czyjegoś ramienia. Słowa stają się łagodniejsze, a spojrzenia dłuższe niż zwykle, jakby oboje pragnęli zatrzymać tę chwilę.

3. Wnykopieńki
Gdy tylko wyczują ruch, wypuszczają kolczaste pędy, które uderzają intruza i łamią gałęzie, robiąc spory hałas.
Przykładowa metoda oswojenia:
Złapać dwa najbardziej aktywne pędy i ścisnąć je razem – jak przy zbiorze strączków. Roślina odruchowo zamyka system korzeniowy i na chwilę zamiera, pozwalając przemknąć obok bez walki.
Po oswojeniu: podczas ściskania pędów ich ręce mogą się na moment zetknąć lub poruszać w tym samym rytmie. Współdzielony gest pozostawia po sobie ciepłe, niemal intymne wrażenie. Przez chwilę łatwiej im działać w bliskiej odległości, bez skrępowania czy potrzeby odsuwania się od siebie.

4. Plangentinka
Owoce wiszą nisko nad ścieżką, a gałęzie zaczynają nucić coraz głośniej, gdy ktoś próbuje się przecisnąć.
Przykładowa metoda oswojenia:
Zerwać jeden dojrzały owoc i odłożyć go na ziemię pod krzewem. Roślina uznaje to za naturalny opad i uspokaja się, ściszając dźwięki, jakby zapadała w krótką drzemkę. By zerwać owoc w ciągu dnia, należy najpierw zmylić roślinę i zaśpiewać dla niej.
Po oswojeniu: kiedy krzew cichnie, w jego liściach pozostaje jeszcze delikatne, kojące brzmienie. Dźwięk ten sprawia, że słowa brzmią ciszej, jakby znajdowali się w wyjątkowej, ciasnej przestrzeni. Wspólna chwila pod gałęziami przedłuża ten niespodziewany moment bliskości.

5. Zębate geranium
Rozrośnięta kępa zębów i czerwonych płatków blokuje przejście i próbuje kąsać przechodniów.
Przykładowa metoda oswojenia:
Złowić kilka owadów znajdujących wokół pobliskiej roślinności i podrzucić je jej. Geranium zajmie się polowaniem i przestanie reagować na ludzi.
Po oswojeniu: w powietrzu unosi się ciepły, lekko słodki zapach płatków geranium. Napięcie opada, a postacie mogą spojrzeć na siebie z rozbawieniem lub ulgą. Uśmiech jednego łatwo udziela się drugiemu, a atmosfera staje się lżejsza, wspólna przygoda zacieśnia więzi.

Mistrz Gry nie kontynuuje rozgrywki i życzy Wam miłej zabawy.
W razie pytań zapraszam do konsultacji. Philippa Moss